Shloka 8
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
दशाश्वका पुत्र भी बड़ा धर्मात्मा राजा था। उसका मन सदा सत्य, तपस्या और दानमें ही लगा रहता था ।। मदिराश्च इति ख्यातः पृथिव्यां पृथिवीपति: । धनुर्वेदे च वेदे च निरतो यो5भवत् सदा,वह राजा इस भूतलपर मदिराश्वके नामसे विख्यात था और सदा वेद एवं धरनुर्वेदके अभ्यासमें संलग्न रहता था
madirāśvaḥ iti khyātaḥ pṛthivyāṃ pṛthivīpatiḥ | dhanurvede ca vede ca nirato yo ’bhavat sadā ||
بھیشم نے کہا—اس زمین پر ‘مدیراشو’ نام سے مشہور ایک بادشاہ تھا۔ وہ ہمیشہ وید اور دھنُروید (تیراندازی کے شاستر) دونوں کے अभ्यास میں مشغول رہتا تھا۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
An ideal ruler integrates spiritual-ethical learning (Veda) with disciplined martial competence (Dhanurveda). Renown is grounded not merely in power but in steady commitment to knowledge and self-control.
Bhishma introduces a king named Madirāśva, describing him as famous on earth and consistently devoted to studying both the Veda and the martial science of archery, setting up an exemplar of righteous kingship.