यथा पाण्डो: सुता राज॑स्तथैव तव धर्मत: । तान् पालय स्थितो धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतान्
yathā pāṇḍoḥ sutā rājas tathaiva tava dharmataḥ | tān pālaya sthito dharme guruśuśrūṣaṇe ratān |
بھیشم نے کہا—اے راجن! جیسے وہ پاندو کے بیٹے ہیں، ویسے ہی دھرم کے معیار سے وہ تمہارے بھی ہیں۔ وہ ہمیشہ بزرگوں اور گروؤں کی خدمت میں لگے رہتے ہیں؛ اس لیے تم دھرم پر قائم رہ کر ان کی حفاظت و پرورش اپنے بیٹوں کی طرح کرو۔
भीष्म उवाच
Bhīṣma teaches that dharma expands kinship and responsibility: a righteous king should regard the Pāṇḍavas as his own in moral duty and protect them, especially since they are devoted to serving elders and teachers.
Bhīṣma addresses a king with ethical counsel, urging him to uphold dharma by fostering and safeguarding the Pāṇḍavas as if they were his own sons, emphasizing their good conduct and devotion to elders.