त॑ ममानुग्रहकृते दातुमर्हस्यनिन्दित । अनुशासन्तु मां सनन््तो मिथ्योद्वृत्तं त्वदाश्रयम्
taṁ mamānugrahakṛte dātum arhasy anindita | anuśāsantu māṁ santaḥ mithyodvṛttaṁ tvadāśrayam ||
بھیشم نے کہا—“اے بے عیب! مجھ پر عنایت دکھانے کے لیے یہ ور دینا آپ کے شایانِ شان ہے۔ اگر کبھی میں آپ کی پناہ لے کر جھوٹے اور کج رو رویّے میں بھٹک جاؤں، تو نیک لوگ مجھے نصیحت کر کے درست کریں اور راہِ راست پر لے آئیں۔”
भीष्म उवाच
A dharmic person should actively seek correction: if one deviates into false conduct, the virtuous should be welcomed as guides who admonish and restore one to the right path.
Bhishma voices a request framed as a boon: he asks that, should he ever go astray while relying on the addressed noble person, the righteous community (santaḥ) may instruct and correct him.