अरौद्र: कुण्डली चक्री विक्रम्यूजितशासन: । शब्दातिग: शब्दसह: शिशिर: शर्वरीकर:
araudraḥ kuṇḍalī cakrī vikramyūjitaśāsanaḥ | śabdātigaḥ śabdasahaḥ śiśiraḥ śarvarīkaraḥ |
بھیشم نے کہا—وہ مزاج میں تند نہیں؛ کانوں کے کُنڈلوں سے آراستہ اور چکر (سدرشن) کا حامل ہے۔ اس کی حکمرانی شجاعت سے مضبوطی سے قائم ہے۔ وہ محض آواز سے ماورا ہے، پھر بھی آواز کو سہنے والا؛ وہ ٹھنڈک اور تسکین دینے والا ہے اور رات کو لانے والا ہے۔
भीष्म उवाच
The verse praises an ideal sovereign/divine figure whose power is grounded in valor yet tempered by gentleness: he is not wrathful, can endure harsh speech, and remains cooling and stabilizing—suggesting that true authority is joined with self-restraint and beneficence.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his didactic discourse by describing exalted qualities—here in a compact list of epithets—characterizing a supreme protector/ideal ruler (often read as a Viṣṇu-like figure due to ‘cakrī’), emphasizing both might and moral composure.