Shloka 38
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
श्रीमहेश्वर उवाच उपवासतव्रतैर्दान्ता हाहिंस्रा: सत्यवादिन: । संसिद्धा: प्रेत्य गन्धर्वै: सह मोदन्त्यनामया:,श्रीमहेश्वरने कहा--जो उपवास व्रतसे सम्पन्न, जितेन्द्रिय, हिंसारहित और सत्यवादी होकर सिद्धिको प्राप्त हो चुके हैं, वे मृत्युके पश्चात् रोग-शोकसे रहित हो गन्धर्वोके साथ रहकर आनन्द भोगते हैं
śrīmaheśvara uvāca: upavāsata-vrataiḥ dāntā ahiṃsrāḥ satyavādinaḥ | saṃsiddhāḥ pretya gandharvaiḥ saha modanty anāmayāḥ ||
شری مہیشور نے فرمایا—جو لوگ اُپواس کے ورتوں سے سنپَنّ، جیتےندری، اہنسا والے اور سچ بولنے والے ہو کر سِدھی کو پا چکے ہیں، وہ مرنے کے بعد بیماری اور غم سے پاک ہو کر گندھروؤں کی سنگت میں رہتے ہوئے مسرّت پاتے ہیں۔
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Ethical discipline—fasting as a vow, self-control, non-violence, and truthfulness—leads to spiritual perfection and a blessed posthumous state characterized by freedom from affliction and joyful heavenly companionship.
Maheśvara is describing the फल (result) of certain dharmic observances: those who practice fasting-vows with restraint, ahiṃsā, and satya are said to attain a heavenly enjoyment after death among the Gandharvas, without disease or sorrow.