Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
किंनरैर्यक्षगन्धर्व रक्षोभूतगणैस्तथा । दिव्यपुष्पसमाकीर्ण दिव्यज्वालासमाकुलम्
kiṁnarair yakṣagandharva-rakṣo-bhūta-gaṇais tathā | divya-puṣpa-samākīrṇaṁ divya-jvālāsamākulam ||
نارد نے کہا—کِنّروں، یَکشوں، گندھرووں، راکشسوں اور بھوتوں کے جتھوں نے بھی اسے چاروں طرف سے گھیر رکھا تھا۔ مہادیو کی وہ الٰہی سبھا آسمانی پھولوں سے بھری ہوئی اور ہر سمت آسمانی نور کی چمک سے معمور تھی۔
नारद उवाच
The verse underscores Śiva’s cosmic sovereignty: beings of many orders—celestial, guardian, musical, fierce, and spirit-hosts—are harmonized around the divine, suggesting that true greatness integrates diverse powers under a higher sacred order.
Nārada is describing the splendor of Mahādeva’s assembly: it is surrounded by various supernatural hosts and is visually characterized by celestial flowers and an all-pervading divine radiance.