यदि ते5हमनुग्राह्मो भ्रातृभिः सहितोडनघ । वक्तुमहसि नः प्रश्न॑ यत् त्वां पृच्छामि पार्थिव,अनघ! यदि भाइयोंसहित मुझपर आपका अनुग्रह हो तो पृथ्वीनाथ! मैं आपसे जो प्रश्न पूछता हूँ, उसका हम सब लोगोंके लिये उत्तर दीजिये
yadi te 'ham anugrāhyo bhrātṛbhiḥ sahito 'nagha | vaktum arhasi naḥ praśnaṃ yat tvāṃ pṛcchāmi pārthiva, anagha ||
اے بےگناہ! اگر میں اپنے بھائیوں سمیت آپ کے فضل کا مستحق ہوں، تو اے زمین کے ناتھ/بادشاہ، جو سوال میں آپ سے کرنے والا ہوں اس کا جواب ہم سب کے لیے عطا فرمائیے۔
युधिछिर उवाच
The verse models dhārmic inquiry: a ruler seeks guidance with humility, requesting an answer not merely for himself but for the welfare and understanding of all his brothers, emphasizing respectful approach to moral instruction.
Yudhiṣṭhira formally addresses a revered, blameless king/authority figure and asks permission-like grace to pose a question, requesting a clear response meant to benefit the entire group of brothers.