ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
वायुदेव उवाच एतद्ू वै वैष्णवं तेजो मम वक्त्राद् विनि:ःसृतम् । कृष्णवर्त्मा युगान्ताभो येनायं मथितो गिरि:
vāyudeva uvāca etad vai vaiṣṇavaṃ tejo mama vaktrād viniḥsṛtam | kṛṣṇavartmā yugāntābho yenāyaṃ mathito giriḥ ||
وایودیو نے کہا—یہی میرا ویشنوَ تیز ہے جو میرے منہ سے نکلا تھا؛ جس کی راہ سیاہ رنگ تھی اور جو یُگ کے اختتام کی آگ کی مانند بھڑک رہا تھا۔ اسی قوت سے یہ پہاڑ متھ دیا گیا اور جھلس کر جل اٹھا۔
वायुदेव उवाच
The verse highlights that divine energy (tejas) is not merely physical fire but a sacred potency aligned with Viṣṇu (vaiṣṇava). Such power, when manifested, can transform or destroy on a cosmic scale, reminding listeners that spiritual forces must be approached with reverence and restraint.
Vāyudeva explains that a formidable Vaiṣṇava radiance once emerged from his mouth, appearing like the end-of-age conflagration, and that this very force churned/agitated and scorched a mountain—describing an awe-inspiring display of divine might.