Shloka 20
Adhyāya 122 — Śruta-vṛtta-yukta Brāhmaṇa and the Ethics of Dāna
Maitreya–Vyāsa Saṃvāda
न तु नाशो$स्ति पापस्य यस्त्वयोपचित: पुरा । शूद्रेणार्थप्रधानेन नृशंसेनाततायिना,तुमने पूर्वजन्ममें अर्थथरायण, नृशंस और आततायी शूद्र होकर जो पाप संचय किया था, उसका सर्वदा नाश नहीं हुआ है
na tu nāśo 'sti pāpasya yas tvayopacitaḥ purā | śūdreṇārthapradhānena nṛśaṃsenātatāyinā ||
ویاس نے کہا— جو گناہ تم نے پہلے جمع کیا تھا، اس کا پورا زوال نہیں ہوا۔ کیونکہ پچھلے جنم میں تم ایک شُودر تھے—دولت کو اصل سمجھنے والے، نہایت سنگدل اور حملہ آور؛ ان اعمال کی اخلاقی باقیات ابھی تک ختم نہیں ہوئیں۔
व्यास उवाच
Educational Q&A
Past actions leave moral consequences that may persist across lives; even if one changes outward circumstances, accumulated pāpa is not automatically erased and must be exhausted through appropriate fruition and ethical transformation.
Vyāsa addresses the listener with a moral diagnosis: present suffering or obstacles are traced to previously accumulated wrongdoing—specifically, a former-life pattern of wealth-first motives, cruelty, and aggressive violence—whose karmic residue has not yet been fully spent.