Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
सहिता भ्रातरस्ते5थ राज्यं बुभुजिरे तदा । तान् दृष्टवा भ्रातृभावेन भुज्जानान् राज्यमुत्तमम्
sahitā bhrātaras te ’tha rājyaṃ bubhujire tadā | tān dṛṣṭvā bhrātṛbhāvena bhuñjānān rājyam uttamam |
بھیشم نے کہا—تب وہ سب بھائی متحد ہو کر اس سلطنت سے بہرہ مند ہونے اور اسے چلانے لگے۔ انہیں بھائی چارے کے جذبے سے ایک ساتھ رہ کر اس بہترین راج کا مشترکہ طور پر لطف اٹھاتے دیکھ کر دیوراج اندر غضب سے بھر گیا اور دل ہی دل میں سوچنے لگا—‘میں نے تو اس راجرشی پر احسان ہی کیا ہے؛ میں نے اس کا کوئی نقصان نہیں کیا۔’
भीष्म उवाच
Shared rule grounded in bhrātṛbhāva (brotherly solidarity) is portrayed as a high ethical ideal in governance; the episode also warns that even apparent virtue can provoke envy or resentment, especially when power and prestige are involved.
A group of brothers jointly enjoy/administrate an excellent kingdom in harmony. Observing this unity, Indra becomes angry and thinks he has only helped the royal sage and has not harmed him—setting up a conflict driven by Indra’s reaction to their flourishing.