मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामल: । सुकुमार्यश्न नार्यस्तं रममाणा: सुवर्चस:
bhogavāṁs tejasā bhāti sahasrāṁśur ivāmalaḥ | sukumāryaś ca nāryas taṁ ramamāṇāḥ suvarcasaḥ | sarvakāmagame divye kalpāyutaśataṁ samāḥ ||
بھیشم نے کہا—وہ نعمتوں سے مالا مال ہو کر اپنے ہی نور سے ہزار کرنوں والے بے داغ سورج کی طرح چمکتا ہے۔ نازک اندام، درخشاں عورتیں اس کے ساتھ رَمتی ہیں؛ اور سورج جیسے، ہر آرزو پوری کرنے والے آسمانی وِمان میں اس کے ساتھ بیٹھ کر، اس نیکوکار کو بے شمار کَلبوں تک مسرت و تفریح بخشتی رہتی ہیں۔
भीष्म उवाच
The verse presents the karmic fruit of dharmic merit as luminous, refined enjoyment in a celestial setting. It implicitly distinguishes such reward (bhoga) from the highest goal, reminding the listener that pleasure is a consequence of merit but not necessarily liberation beyond desire.
Bhishma describes a meritorious person in the afterlife: he shines like the spotless sun and is accompanied by radiant maidens while traveling in a divine, wish-fulfilling vimana, enjoying prolonged celestial delight measured in vast cosmic time (kalpas).