Shloka 4
Śama-prāptiḥ — Gautamī–Lubdhaka–Pannaga–Mṛtyu–Kāla-saṃvāda
Restraint through the Analysis of Karma and Time
रुधिरेणावसिक्ताडुं प्रस्रवन्तं यथाचलम् । त्वां दृष्टवा पुरुषव्याप्र सीदे वर्षास्विवाम्बुजम्,पुरुषसिंह! पर्वतसे गिरनेवाले झरनेकी तरह आपके शरीरसे रक्तकी धारा बह रही है-- आपके सारे अड़ खूनसे लथपथ हो रहे हैं | इस अवस्थामें आपको देखकर मैं वर्षाकालके कमलकी तरह गला (दुःखित होता) जाता हूँ
rudhireṇāvasiktāṅgaṁ prasravantaṁ yathācalam | tvāṁ dṛṣṭvā puruṣavyāghra sīde varṣāsv ivāmbujam || puruṣasiṁha! parvatase giranevāle jharanekī taraha āpake śarīrase raktakī dhārā bah rahī hai—āpake sab aṅga khūnase lathpath ho rahe haiṁ | is avasthāmeṁ āpako dekhakar maiṁ varṣākālake kamalakī taraha galā (duḥkhita hotā) jātā hūṁ ||
اے مردوں کے شیر! آپ کا جسم خون میں تر ہے اور پہاڑی آبشار کی طرح آپ سے خون کی دھار بہہ رہی ہے۔ اس حالت میں آپ کو دیکھ کر میں برسات کے موسم کے کنول کی طرح مرجھا جاتا ہوں۔
युधिछिर उवाच