Shloka 26
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
वेणुवीणामृदड्जानां मनोज्ञानां च सर्वशः । शब्देन पूर्यते हर्म्य तद् वन॑ं सुमहर्द्धिमत्,वहाँका राजभवन और महान् समृद्धिशाली वन वीणा, वेणु और मृदंग आदि मनोहर वाद्योंकी सुमधुर ध्वनिसे सब ओर गूँजने लगा
veṇuvīṇāmṛdaṅgānāṃ manojñānāṃ ca sarvaśaḥ | śabdena pūryate harmyaṃ tad vanaṃ sumaharddhimat ||
وَیشَمپایَن نے کہا— بانسری، وینا اور مِردنگ وغیرہ دلکش سازوں کی شیریں آواز سے وہ محل اور نہایت خوشحال وہ باغیچہ ہر سمت گونج اٹھا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly associates prosperity and good order with harmony: refined music and pleasant sound symbolize a well-governed, flourishing environment where culture and auspiciousness prevail.
The narrator describes a palace and its surrounding grove becoming resonant with the sweet sounds of instruments—flute, vīṇā, and mṛdaṅga—creating an atmosphere of celebration and abundance.