Shloka 16
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
तदपश्यमहं भ्रातुरसाम्प्रतमनुव्रजन् । विमर्श संकरादाने नायं कुर्यात् कदाचन,“मैं भी भाईके पीछे-पीछे जा रहा था; अतः मैंने उनके इस अयोग्य कार्यको देख लिया और सोचा कि ये अपवित्र वस्तुको ग्रहण करनेमें भी कभी कोई विचार नहीं करते
tad apaśyam ahaṃ bhrātur asāmpratam anuvrajan | vimarśa saṅkarādāne nāyaṃ kuryāt kadācana ||
میں بھائی کے پیچھے پیچھے جا رہا تھا؛ اس لیے میں نے اس کا وہ نامناسب فعل دیکھ لیا۔ میں نے دل میں سوچا— ‘یہ تو کبھی ایسا نہ کرے؛ پھر بھی بغیر تمیز کے ناپاک چیز کیسے قبول کر لیتا ہے؟’
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
One should not accept or engage with what is impure or morally tainted without careful discernment; ethical conduct includes vigilance about what one takes in or associates with.
The Brahmin narrator, walking behind his brother, observes a questionable act and internally reasons that such acceptance of a defiling object is out of character and should never be done.