Shloka 17
Saṃvaraṇa–Tapatī Vivāhaḥ (The Marriage of Saṃvaraṇa and Tapatī) — Mahābhārata, Ādi Parva 163
ततो भीम: शनैर्भुक्त्वा तदन्नं पुरुषर्षभ: । वार्युपस्पृश्य संहृष्टस्तस्थी युधि महाबल:,तदनन्तर नरश्रेष्ठ महाबली भीमसेनने धीरे-धीरे वह सब अन्न खाकर, आचमन करके मुँह-हाथ धो लिये, फिर वे अत्यन्त प्रसन्न हो युद्धके लिये डट गये
tato bhīmaḥ śanair bhuktvā tad-annaṁ puruṣarṣabhaḥ | vāry-upaspṛśya saṁhṛṣṭas tasthau yudhi mahābalaḥ ||
پھر مردوں میں برتر، مہابلی بھیما نے وہ کھانا آہستہ آہستہ کھایا؛ اس کے بعد آچمن کر کے، خوش دل ہو کر، جنگ کے لیے مضبوطی سے کھڑا ہو گیا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in a martial setting, one should act with discipline and propriety: take what is needed without agitation, observe purification (ācamana), and then enter duty with a composed, resolute mind.
Vaiśampāyana narrates that Bhīma finishes eating the provided food slowly, performs ācamana with water, feels invigorated, and then stands ready and firm for the impending fight.