Shloka 3
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
गृहं च सुपरिच्छन्नं धनधान्यसमाकुलम् । भारद्वाजाय सुप्रीत: प्रत्यपादयत प्रभु:,गुरु द्रोणाचार्य जब विश्राम कर चुके, तब सामर्थ्यशाली भीष्मजीने अपने कुरुवंशी पौत्रोंकी लेकर उन्हें शिष्यरूपमें समर्पित किया। साथ ही अत्यन्त प्रसन्न होकर भरद्वाजनन्दन द्रोणको नाना प्रकारके धन-रत्न और सुन्दर सामग्रियोंसे सुसज्जित तथा धन- धान्यसे सम्पन्न भवन प्रदान किया
gṛhaṃ ca suparicchannaṃ dhanadhānyasamākulam | bhāradvājāya suprītaḥ pratyapādayat prabhuḥ ||
وَیشَمپایَن نے کہا—وہ صاحبِ اقتدار نہایت خوش ہو کر بھاردواج کو ایک خوب آراستہ گھر عطا کیا جو دولت اور غلے سے لبریز تھا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna and guru-satkara: honoring and materially supporting those connected with learning and discipline. Prosperity is portrayed as ethically meaningful when used to uphold worthy persons and institutions.
Vaiśampāyana narrates that a powerful figure, pleased with Bhāradvāja, grants him a well-furnished house abundant in wealth and grain—an act of patronage and respect that frames the social duty of supporting revered teachers and sages.