Adi Parva Adhyaya 117 Shloka 4 - Mahabharata | Urdu | Vedapath

Vyasa

←Previous Verse

Next Verse→

Shloka 4

Devanagari script

विविंशतिर्विकर्णश्र शलः सत्त्वः सुलोचन: । चित्रोपचित्रौ चित्राक्षशक्षारुचित्रशरासन:,वैशम्पायनजीने कहा--(जनमेजय! धूृतराष्ट्रके पुत्रोंके नाम क्रमश: ये हैं--) १. दुर्योधन, २. युयुत्सु, ३. दुश्शासन, ४. दुस्सह, ५. दुश्शल, ६. जलसंध, ७. सम, ८. सह, ९. विन्द, १०. अनुविन्द, १३१, दुर्धर्ष, १२. सुबाहु, १३. दुष्प्रधर्षण, १४. दुर्मर्षण, १५. दुर्मुख, १६. दुष्कर्ण, १७. कर्ण, १८. विविंशति, १९. विकर्ण, २०. शल, २१. सत्त्व, २२. सुलोचन, २३. चित्र, २४. उपचित्र, २५. चित्राक्ष, २६. चारुचित्रशरासन (चित्र-चाप), २७. दुर्मद, २८. दुर्विगाह, २९. विवित्सु, ३०. विकटानन (विकट), ३१. ऊर्णनाभ, ३२. सुनाभ (पद्मनाभ), ३३. नन्द, ३४. उपनन्द, ३५. चित्रबाण (चित्रबाहु), ३६. चित्रवर्मा, ३७. सुवर्मा, ३८. दुर्विरोचन, ३९. अयोबाहु, ४०. महाबाहु चित्रांग (चित्रांगद), ४१. चित्रकुण्डल (सुकुण्डल), ४२. भीमवेग, ४३. भीमबल, ४४. बलाकी, ४५. बलवर्धन (विक्रम), ४६. उग्रायुध, ४७. सुषेण, ४८. कुण्डोदर, ४९. महोदर, ५०. चित्रायुध (दृढ़ायुध), ५१. निषंगी, ५२. पाशी, ५३. वृन्दारक, ५४. दृढ़वर्मा, ५५. दृढ़क्षत्र, ५६. सोमकीर्ति, ५७. अनूदर, ५८. दृढ़सन्ध, ५९, जरासन्ध, ६०. सत्यसन्ध, ६१. सद:सुवाक्‌ (सहख्रवाक्‌), ६२. उग्रश्नवा, ६३. उग्रसेन, ६४. सेनानी (सेनापति), ६५. दुष्पराजय, ६६. अपराजित, ६७. पण्डितक, ६८. विशालाक्ष, ६९. दुराधर (दुराधन), ७०. दृढ़हस्त, ७१. सुहस्त, ७२. वातवेग, ७३. सुवर्चा, ७४. आदित्यकेतु, ७५. बह्लाशी, ७६. नागदत्त, ७७. अग्रयायी (अनुयायी), ७८. कवची, ७९, क्रथन, ८०. दण्डी, ८१. दण्डधार, ८२. धनुग्रह, ८३. उग्र, ८४. भीमरथ, ८५. वीरबाहु, ८६. अलोलुप, ८७, अभय, ८८. रौद्रकर्मा, ८९. दृढ़रथाश्रय (दृढ़रथ), ९०. अनाधृष्य, ९१. कुण्डभेदी, ९२. विरावी, ९३. विचित्र कुण्डलोंसे सुशोभित प्रमथ, ९४. प्रमाथी, ९५. वीर्यवान्‌ दीर्घरोमा (दीर्घलोचन), ९६. दीर्घबाहु, ९७. महाबाहु व्यूढोरु, ९८. कनकध्वज (कनकांगद), ९९. कुण्डाशी (कुण्डज) तथा १००. विरजा--धृतराष्ट्रके ये सौ पुत्र थे। इनके सिवा दुःशला नामक एक कन्या थी, जो सौसे अधिक थी-

Transliteration

viviṁśatir vikarṇaś ca śalaḥ sattvaḥ sulochanaḥ | citropacitrau citrākṣaś cāru-citra-śarāsanaḥ ||

Translation

ویشَمپاین نے کہا— “وِوِمشَتی، وِکَرن، شَل، سَتّو، سُلوچن؛ چِتر اور اُپچِتر؛ اور چِترآکش، چارُوچِترشَراسَن (بھی) تھے۔”

Word by Word

विविंशतिःVivimshati (a proper name)

विकर्णःVikarna (a proper name)

शलःShala (a proper name)

सत्त्वःSattva (a proper name; lit. 'being/strength')

सुलोचनःSulochana (a proper name; lit. 'one with beautiful eyes')

चित्रःChitra (a proper name; lit. 'variegated/wonderful')

उपचित्रौUpachitra (two persons of this name / dual form in the list)

चित्राक्षःChitraksha (a proper name; lit. 'one with remarkable eyes')

चारुचित्रशरासनःCharuchitrasharasana (a proper name; lit. 'one whose bow is beautiful and variegated')

Speaker

वैशम्पायन उवाच

Characters & Entities

Vaiśampāyana

Janamejaya

Dhṛtarāṣṭra

Viviṁśati

Vikarṇa

Śala

Sattva

Sulochana

Citra

Upacitra

Citrākṣa

Cāru-citra-śarāsana

Character Dynamics

Dharma Sankata (Moral Dilemma)

War Context

Verse Rasa (Emotional Essence)

Philosophical Teaching

Political Layer

Geographic Context

Meter (Chandas)

Sandhi Notes

Educational Q&A

What is the core teaching?

The verse itself teaches indirectly: worldly strength and legitimacy are often presented through lineage and numbers, but the Mahābhārata later measures true worth by dharma—how power is used, not merely how many heirs one has.

What is happening in the narrative?

Vaiśampāyana continues reciting to King Janamejaya the catalogue of Dhṛtarāṣṭra’s sons (the Kauravas), listing several names in sequence as part of the larger genealogical and political setup of the epic.