Vaṁśānukīrtana: From Janamejaya’s Line to Bharata–Kuru–Pāṇḍava Descendants
विभ्राजः सुकृतेः पुत्रो विभ्राजादश्वहो ऽभवत् / कृत्यां तस्माद्ब्रह्मदत्तो विष्वक्सेनस्तदात्मजः
vibhrājaḥ sukṛteḥ putro vibhrājādaśvaho 'bhavat / kṛtyāṃ tasmādbrahmadatto viṣvaksenastadātmajaḥ
سُکرتی کا بیٹا وِبھراج تھا؛ وِبھراج سے اَشوَہ پیدا ہوا۔ اسی سے کِرتیا کے بطن سے برہمدتّہ پیدا ہوا؛ اور اس کا بیٹا وِشوَکسین تھا۔
Lord Vishnu (narrating genealogical succession to Garuda)
Concept: Janma-nimitta: births arise through specific causal conditions (including maternal line/agency), continuing karmic streams.
Vedantic Theme: Nāma-rūpa continuity within saṁsāra; the Self remains distinct from genealogical identifiers.
Application: Recognize causality and responsibility in family life; honor both paternal and maternal contributions in lineage narratives.
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
Related Themes: Garuda Purana 1.140 (names with devotional resonance such as Viṣvaksena)
This verse preserves a precise lineage chain, helping situate later teachings and ritual contexts within an authoritative Purāṇic transmission of names and descendants.
It does not directly describe the soul’s journey; instead, it functions as a lineage record, a common Purāṇic device that anchors teachings in a remembered succession of persons.
Use it as a reference for accurate recitation, study, and archival mapping of Purāṇic lineages—supporting careful textual study and culturally accurate documentation.