Vasudeva and Devakī Glorify Kṛṣṇa and Balarāma; The Recovery of Devakī’s Six Sons from Sutala
तस्मिन् प्रविष्टावुपलभ्य दैत्यराड् विश्वात्मदैवं सुतरां तथात्मन: । तद्दर्शनाह्लादपरिप्लुताशय: सद्य: समुत्थाय ननाम सान्वय: ॥ ३५ ॥
tasmin praviṣṭāv upalabhya daitya-rāḍ viśvātma-daivaṁ sutarāṁ tathātmanaḥ tad-darśanāhlāda-pariplutāśayaḥ sadyaḥ samutthāya nanāma sānvayaḥ
جب دَیتیہ راج بالی مہاراج نے اُن دونوں پروردگاروں کی آمد دیکھی تو اُنہیں سارے جگت کی پرماتما اور اپنے خاص آراڌ्य دیوتا جان کر اُس کا دل مسرت سے لبریز ہو گیا۔ وہ فوراً کھڑا ہوا اور اپنے تمام ساتھیوں سمیت سجدۂ تعظیم میں جھک گیا۔
This verse says that merely seeing the Lord floods the heart with joy, inspiring immediate humility and surrender—Bali rises at once and bows down.
Because he recognized Them as the Supreme Lord, the Soul of the universe and his own worshipful Deity; that recognition naturally expressed itself as reverence and submission.
Cultivate “recognition” of the Divine in daily encounters—through prayer, sacred reading, and temple darśana—so that gratitude and humility arise quickly, guiding your actions.