Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
दिव्याम्बरस्रङ्मणिभि: परार्ध्यैरपि भूषणै: । दिव्यगन्धानुलेपैश्च महत्योत्पलमालया ॥ ६५ ॥ पूजयित्वा जगन्नाथं प्रसाद्य गरुडध्वजम् । तत: प्रीतोऽभ्यनुज्ञात: परिक्रम्याभिवन्द्य तम् ॥ ६६ ॥ सकलत्रसुहृत्पुत्रो द्वीपमब्धेर्जगाम ह । तदैव सामृतजला यमुना निर्विषाभवत् । अनुग्रहाद् भगवत: क्रीडामानुषरूपिण: ॥ ६७ ॥
divyāmbara-sraṅ-maṇibhiḥ parārdhyair api bhūṣaṇaiḥ divya-gandhānulepaiś ca mahatyotpala-mālayā
کالیہ نے نفیس دیوی لباس، ہار، جواہرات اور قیمتی زیورات، خوشبودار عطر و لیپ اور بڑی کنول کی مالا پیش کر کے جگن ناتھ، گڑوڑ دھوج بھگوان کی پوجا کی۔ پرماتما راضی ہوئے؛ اجازت پا کر کالیہ نے پرکرما کی، پرنام کیا اور بیویوں، دوستوں اور بچوں سمیت سمندر کے اپنے جزیرے کو چلا گیا۔ اس کے جاتے ہی یمنا فوراً زہر سے پاک ہو کر امرت جیسے پانی سے بھر گئی—یہ انسان روپ میں لیلا کرنے والے بھگوان کی کرپا سے ہوا۔
Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura has commented extensively on this verse. To explain the word maṇibhiḥ — “(Kāliya worshiped the Lord) with jewels” — the ācārya has quoted from the Śrī Rādhā-kṛṣṇa-gaṇoddeśa-dīpikā, by Rūpa Gosvāmī, as follows:
This verse lists offerings like divine garments, garlands, jewels, precious ornaments, fragrant ointments, and a large lotus garland used to worship the Lord.
Jagannātha—Śrī Kṛṣṇa, the Supreme Lord—who is present in the Kāliya pastime and receives worship after subduing the serpent.
Offer your best—cleanliness, beauty, fragrance, and sincerity—in simple forms (flowers, clean cloth, heartfelt prayer) as an attitude of honoring Kṛṣṇa.