सेनापतिरर्थमानाभ्यामभिसंस्कृतमनीकमाभाषेत शतसाहस्रो राजवधः पञ्चाशत्साहस्रः सेनापतिकुमारवधः दशसाहस्रः प्रवीरमुख्यवधः पञ्चसाहस्रो हस्तिरथवधः साहस्रोऽश्ववधः शत्यः पत्तिमुख्यवधः शिरो विंशतिकं भोगद्वैगुण्यं स्वयं ग्राहश्च इति ॥ कZ_१०.३.४५ ॥
senāpatir arthamānābhyām abhisaṃskṛtam anīkam ābhāṣeta śatasāhasro rājavadhaḥ pañcāśatsāhasraḥ senāpatikumāravadhaḥ daśasāhasraḥ pravīramukhyavadhaḥ pañcasāhasro hastirathavadhaḥ sāhasro'śvavadhaḥ śatyaḥ pattimukhyavadhaḥ śiro viṃśatikaṃ bhogadvaiguṇyaṃ svayaṃ grāhaś ca iti
سپہ سالار انعام اور عزت سے تیار کی گئی فوج کو یوں خطاب کرے: ‘دشمن بادشاہ کے قتل پر ایک لاکھ؛ دشمن سپہ سالار کے بیٹے/وارث کے قتل پر پچاس ہزار؛ بڑے بہادر کے قتل پر دس ہزار؛ ہاتھی یا رتھ کے جنگجو کے قتل پر پانچ ہزار؛ گھڑ سوار کے قتل پر ایک ہزار؛ نمایاں پیادے کے قتل پر سو؛ سر لا دینے پر بیس؛ حاصل شدہ لوٹ پر دوگنا حقِ انتفاع؛ اور زندہ قیدی پکڑنے پر (انعام)’—اس طرح۔
It aligns individual risk-taking with strategic value: higher payouts for high-impact targets (king, commanders, champions) and smaller payouts for lower-impact kills.
Heads serve as verifiable proof for claims; prisoners provide intelligence, leverage, and bargaining value—so policy incentivizes capture, not only killing.