Adhyaya 22

Verse 1

जरासंधसुते कंस उपयेमे महाबलः अस्तिं प्राप्तिं च मैत्रेय तयोर् भर्तृहणं हरिम्

O Maitreya, pinakasalan ng makapangyarihang Kaṃsa ang dalawang anak na babae ni Jarāsandha—sina Asti at Prāpti—upang magtamo ng lakas sa alyansa; ngunit para sa kanila, si Hari na pumatay sa asawa ang naging pagliko ng tadhana.

Verse 2

महाबलपरीवारो मगधाधिपतिर् बली हन्तुम् अभ्याययौ कोपाज् जरासंधः स यादवम्

Napapaligiran ng mga mandirigmang makapangyarihan, si Jarāsandha, ang malakas na pinuno ng Magadha, ay sumugod sa galit upang patayin ang pinunong Yādava na iyon.

Verse 3

उपेत्य मथुरां सो ऽथ रुरोध मगधेश्वरः अक्षौहिणीभिः सैन्यस्य त्रयोविंशतिभिर् वृतः

Pagkatapos, lumapit ang pinuno ng Magadha sa Mathurā at kinubkob ito, na napapaligiran ng dalawampu’t tatlong akṣauhiṇī na hukbo.

Verse 4

निष्क्रम्याल्पपरीवाराव् उभौ रामजनार्दनौ युयुधाते समं तस्य बलिनौ बलिसैनिकैः

Lumabas na may kakaunting kasama sina Rāma at Janārdana, at magkasamang nakipaglaban sa malalakas na kawal niya; sila mismo ay makapangyarihan din.

Verse 5

ततो रामश् च कृष्णश् च चक्राते मतिम् उत्तमाम् आयुधानां पुराणानाम् आदाने मुनिसत्तम

Pagkaraan, sina Rāma (Balarāma) at Kṛṣṇa, O pinakadakilang pantas, ay nagbalangkas ng marangal na paraan upang kunin ang kanilang sinaunang mga sandata.

Verse 6

अनन्तरं हरेः शार्ङ्गं तूणौ चाक्षयसायकौ आकाशाद् आगतौ विप्र तथा कौमोदकी गदा

Pagkatapos nito, O brahmin, bumaba mula sa langit ang busog ni Hari na Śārṅga, kasama ang dalawang sisidlang puno ng mga palasong di nauubos; at dumating din ang pamalo na Kaumodakī.

Verse 7

हलं च बलभद्रस्य गगनाद् आगतं ज्वलत् मनसाभिमतं विप्र सौनन्दं मुसलं तथा

At para kay Balabhadra, bumaba mula sa langit ang nagliliyab na araro—gaya ng kanyang ninanais sa isip; at gayundin, O brahmin, dumating sa kanya ang pamalong Saunanda.

Verse 8

ततो युद्धे पराजित्य ससैन्यं मगधाधिपम् पुरीं विविशतुर् वीराव् उभौ रामजनार्दनौ

Pagkatapos, nang mapabagsak sa digmaan ang pinuno ng Magadha kasama ang kanyang hukbo, ang dalawang bayani—si Rāma (Balarāma) at si Janārdana (Śrī Kṛṣṇa)—ay pumasok sa lungsod.

Verse 9

जिते तस्मिन् सुदुर्वृत्ते जरासंधे महामुने जीवमाने गते कृष्णस् तं नामन्यत निर्जितम्

O dakilang pantas, bagaman napasuko na ang masamang si Jarāsandha, hangga’t siya’y nabubuhay at maaaring bumalik, hindi siya itinuring ni Kṛṣṇa na tunay na lubos na natalo.

Verse 10

पुनर् अप्य् आजगामाथ जरासंधो बलान्वितः जितश् च रामकृष्णाभ्याम् अपक्रान्तो द्विजोत्तम

Muling dumating si Jarāsandha na pinalakas ng mga hukbo; ngunit natalo nina Rāma at Kṛṣṇa, siya’y muling umurong, O pinakamainam sa mga dvija.

Verse 11

दश चाष्टौ च संग्रामान् एवम् अत्यन्तदुर्मदः यदुभिर् मागधो राजा चक्रे कृष्णपुरोगमैः

Kaya nito, ang hari ng Magadha na si Jarāsandha, bulag sa sukdulang pagmamataas, ay nagsagawa ng labingwalong digmaan laban sa mga Yadu, na pinangungunahan sa unahan ni Śrī Kṛṣṇa.

Verse 12

सर्वेष्व् एतेषु युद्धेषु यादवैः स पराजितः अपक्रान्तो जरासंधः स्वल्पसैन्यैर् बलाधिकः

Sa bawat digmaang iyon, natalo siya ng mga Yādava; at si Jarāsandha—bagaman mas nakahihigit sa lakas—ay umurong na may kakaunting nalalabing hukbo.

Verse 13

तद् बलं यादवानां तैर् अजितं यद् अनेकशः तत् तु संनिधिमाहात्म्यं विष्णोर् अंशस्य चक्रिणः

Ang lakas ng mga Yādava na nagpatunay na sila’y di-matatalo nang paulit-ulit ay tunay na kaluwalhatian ng pagiging malapit: ang nagpapabanal na kapangyarihan ng Presensya ng bahagi ni Viṣṇu, ang Panginoong may hawak na cakra.

Verse 14

मनुष्यधर्मशीलस्य लीला सा जगतः पतेः अस्त्राण्य् अनेकरूपाणि यद् अरातिषु मुञ्चति

Ang asal na wari’y hinubog ng mga tuntunin ng dharma ng tao ay sa katotohanan ay līlā ng Panginoon ng sansinukob, kapag Siya’y nagpapakawala ng mga sandata na may sari-saring anyo laban sa Kanyang mga kaaway.

Verse 15

मनसैव जगत्सृष्टिं संहारं च करोति यः तस्यारिपक्षक्षपणे कियान् उद्यमविस्तरः

Ang Panginoon na sa isang kalooban lamang ay lumilikha at lumulupig sa sansinukob—bakit pa Siya mangangailangan ng mahabang pagsisikap upang wasakin ang hanay ng kaaway?

Verse 16

तथापि ये मनुष्याणां धर्मास् तदनुवर्तनम् कुर्वन् बलवता संधिं हीनैर् युद्धं करोत्य् असौ

Gayunman, sa pagsunod sa mga dharmang pangtao, nakikipagkasundo siya sa makapangyarihan at nakikipagdigma sa mahihina.

Verse 17

साम चोपप्रदानं च तथा भेदं प्रदर्शयन् करोति दण्डपातं च क्वचिद् एव पलायनम्

Gumagamit siya ng pakikipagkasundo, pagbibigay ng gantimpala, at pagpapakita ng pagkakahati; nagpapataw din ng parusa, at kung minsan ay pag-urong lamang ang pinipili.

Verse 18

मनुष्यदेहिनां चेष्टाम् इत्य् एवम् अनुवर्ततः लीला जगत्पतेस् तस्य छन्दतः संप्रवर्तते

Kaya nito, bagaman umaayon sa mga kilos ng mga taong may katawan, ang līlā ng Panginoon ng sanlibutan ay umuusad ayon lamang sa Kanyang sariling kalooban.