The Birth and Consecration of Skanda (Kartikeya) at Kurukshetra
श्रुत्वा पितामहवचः पावकस्त्वरितो ऽभ्यगात् वेगिनं मेषमारुह्य कुटिला तं ददर्श ह
śrutvā pitāmahavacaḥ pāvakastvarito 'bhyagāt veginaṃ meṣamāruhya kuṭilā taṃ dadarśa ha
Pagkarinig sa mga salita ng Pitāmaha (Dakilang Ninuno), si Pāvaka (Agni) ay nagmadaling umalis; nakasakay sa isang matuling lalaking tupa, nakita siya ni Kuṭilā habang siya’y dumaraan.
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Pitāmaha is the standard Purāṇic epithet for Brahmā. His instruction functions as a narrative trigger: Agni’s immediate departure shows the hierarchical order among devas and the urgency of the cosmic situation being addressed.
Agni’s vāhana is frequently given as a ram in Purāṇic iconography. The detail signals identity (Pāvaka) and conveys speed/force appropriate to fire’s nature.
Kuṭilā is a named female figure who becomes an interlocutor in the next verse. Her seeing Agni establishes the encounter that will elicit an explanation of his urgent mission.