Verse 30
Yogatattva
प्रथमाभ्यासकाले तु विघ्नाः स्युः चतुरानन ।
आलस्यं कत्थनं धूर्तगोष्ठी मन्त्रादिसाधनम् ॥
धातुस्त्रीलौल्यकादीनि मृगतृष्णामयानि वै ।
ज्ञात्वा सुधीस्त्यजेत् सर्वान् विघ्नान् पुण्यप्रभावतः ॥३०–३१॥
प्रथम-अभ्यास-काले । तु । विघ्नाः । स्युः । चतुरानन ।
आलस्यम् । कत्थनम् । धूर्त-गोष्ठी । मन्त्र-आदि-साधनम् ।
धातुः । स्त्री-लौल्यक-आदीनि । मृग-तृष्णा-मयानि । वै ।
ज्ञात्वा । सु-धीः । त्यजेत् । सर्वान् । विघ्नान् । पुण्य-प्रभावतः ।
prathamābhyāsakāle tu vighnāḥ syuḥ caturānana |
ālasyaṃ katthanaṃ dhūrtagoṣṭhī mantrādisādhanam ||
dhātustrīlaulyakādīni mṛgatṛṣṇāmayāni vai |
jñātvā sudhīs tyajet sarvān vighnān puṇyaprabhāvataḥ ||30–31||
Ngunit sa unang panahon ng pagsasanay, O Apat-ang-mukha, lilitaw ang mga hadlang: katamaran, mapagmayabang na pananalita, pakikisama sa mga mapanlinlang, at ang paghabol sa mga mantra at iba pa bilang basta paraan lamang; pagnanasa sa yaman, pagkahumaling sa babae, at iba pa—tunay na pawang gaya ng miraheng mapanlinlang. Pagkaunawa nito, dapat talikdan ng marunong ang lahat ng hadlang sa pamamagitan ng lakas ng kabutihan at wastong asal.
But in the time of first practice, obstacles arise, O four-faced one: laziness, boastful talk, the company of rogues, the pursuit of mantras and the like as (mere) means; craving for minerals/metal (wealth), infatuation with women, and so on—indeed, (all) consisting of mirage-like delusion. Having understood (them), the wise-minded one should abandon all obstacles through the power of merit (right conduct).