Mandukya
Ang Mandukya Upanishad ay isang pangunahing (mukhya) Upanishad na kaugnay ng Atharva Veda, napakaikli (12 mantra) ngunit napakalalim sa pilosopiya. Itinatampok nito ang banal na pantig na Oṁ (praṇava) bilang komprehensibong sagisag ng Brahman/Ātman. Sa pagsusuri ng tatlong antas ng karanasan—pagkagising, panaginip, at mahimbing na tulog—ipinapaliwanag nito ang apat na “pāda” ng Sarili: Vaiśvānara (gising), Taijasa (panaginip), Prājña (mahimbing na tulog), at Turīya. Ang Turīya ay hindi lamang “ikaapat na estado” kundi ang kamalayang-saksi na pundasyon ng lahat ng estado: mapayapa, mapalad, at di-dalawa (advaita). Ang pagninilay sa Oṁ—A-U-M at ang “walang tunog” na lampas dito—ay humahantong sa tuwirang pagkilala sa pagkakaisa ng Ātman at Brahman, na siyang diwa ng kalayaan (mokṣa).
Key Teachings
- Oṁ (praṇava) as the comprehensive symbol and “name” of Brahman/Ātman
- Four pādas of the Self: waking (vaiśvānara)
dream (taijasa)
deep sleep (prājña)
and turīya
- Turīya as non-dual reality: śānta (peaceful)
śiva (auspicious)
advaita (non-dual)
- Apophatic method: ultimate reality is not an object of cognition; it is the ground of cognition
- Correlation of A-U-M and the “soundless” remainder with the fourfold analysis of consciousness
- Distinction between empirical experience and the ever-present witness (sākṣin)
- Mokṣa as recognition/knowledge of Ātman-Brahman identity
not a produced attainment
Verses of the Mandukya
Explore the verses of this Upanishad.
No verses available for this Upanishad yet.