Mandukya
Ang Mandukya Upanishad ay isang pangunahing (mukhya) Upanishad na kaugnay ng Atharva Veda, napakaikli (12 mantra) ngunit napakalalim sa pilosopiya. Itinatampok nito ang banal na pantig na Oṁ (praṇava) bilang komprehensibong sagisag ng Brahman/Ātman. Sa pagsusuri ng tatlong antas ng karanasan—pagkagising, panaginip, at mahimbing na tulog—ipinapaliwanag nito ang apat na “pāda” ng Sarili: Vaiśvānara (gising), Taijasa (panaginip), Prājña (mahimbing na tulog), at Turīya. Ang Turīya ay hindi lamang “ikaapat na estado” kundi ang kamalayang-saksi na pundasyon ng lahat ng estado: mapayapa, mapalad, at di-dalawa (advaita). Ang pagninilay sa Oṁ—A-U-M at ang “walang tunog” na lampas dito—ay humahantong sa tuwirang pagkilala sa pagkakaisa ng Ātman at Brahman, na siyang diwa ng kalayaan (mokṣa).
Start ReadingKey Teachings
- Oṁ (praṇava) as the comprehensive symbol and “name” of Brahman/Ātman
- Four pādas of the Self: waking (vaiśvānara)
dream (taijasa)
deep sleep (prājña)
and turīya
- Turīya as non-dual reality: śānta (peaceful)
śiva (auspicious)
advaita (non-dual)
- Apophatic method: ultimate reality is not an object of cognition; it is the ground of cognition
- Correlation of A-U-M and the “soundless” remainder with the fourfold analysis of consciousness
- Distinction between empirical experience and the ever-present witness (sākṣin)
- Mokṣa as recognition/knowledge of Ātman-Brahman identity
not a produced attainment
Verses of the Mandukya
12 verses with Sanskrit text, transliteration, and translation.
Verse 1
ॐ इत्येतदक्षरमिदं सर्वं तस्योपव्याख्यानं भूतं भवद् भविष्यदिति सर्वमोङ्कार एव । यच्चान्यत् त्रिकालातीतं तदप्योङ्कार एव ॥१॥
“Oṃ”—ang di-nasisirang pantig na ito ang kabuuan ng lahat. Ang paliwanag: anumang nagdaan, kasalukuyan, at darating—tunay na lahat ng iyon—ay Oṃ lamang. At anumang lampas sa tatlong panahon, iyon man ay Oṃ lamang.
Oṃ as the totality (sarva) and as the indicator (pratīka) of Brahman/Ātman; time and the timeless (trikāla and trikālātīta)Verse 2
सर्वं ह्येतद् ब्रह्मायमात्मा ब्रह्म सोऽयमात्मा चतुष्पात् ॥२॥
Tunay, ang lahat ng ito ay Brahman. Ang Sarili (Ātman) na ito ay Brahman. Ang mismong Sariling ito ay may apat na bahagi, apat na “paa” (apat na aspekto).
Ātman–Brahman identity; four pādas (quarters) culminating in turīyaVerse 3
जागरितस्थानो बहिष्प्रज्ञः सप्ताङ्ग एकोनविंशतिमुखः स्थूलभुग्वैश्वानरः प्रथमः पादः ॥३॥
Ang unang bahagi ay si Vaiśvānara: ang saklaw ay ang kalagayang gising (jāgrat), may kamalayan sa mga panlabas na bagay; may pitong sangkap at labinsiyam na “bibig”; at tumatamasa, nakararanas ng mga magagaspang na bagay.
Analysis of the waking self (vaiśvānara) as a pāda of Ātman; microcosm–macrocosm mapping (adhyātma/adhidaiva)Verse 4
स्वप्नस्थानोऽन्तःप्रज्ञः सप्ताङ्ग एकोनविंशतिमुखः प्रविविक्तभुक् तैजसो द्वितीयः पादः ॥४॥
Ang ikalawang pāda ay si Taijasa: ang saklaw niya ay panaginip, may kamalayang panloob, may pitong sangkap at labinsiyam na ‘bibig’, at tumatamasa ng maseselang bagay na malinaw na naiiba.
Ātman as the dream-state experiencer (Taijasa); three states analysis; subtle body (sūkṣma-śarīra) and inner cognitionVerse 5
यत्र सुप्तो न कञ्चन कामं कामयते न कञ्चन स्वप्नं पश्यति तत् सुषुप्तम् । सुषुप्तस्थान एकीभूतः प्रज्ञानघन एवानन्दमयो ह्यानन्दभुक् चेतोमुखः प्राज्ञस्तृतीयः पादः ॥५॥
Kung saan ang natutulog ay hindi naghahangad ng anumang pagnanasa at hindi nakakakita ng anumang panaginip—iyon ang mahimbing na tulog (suṣupta). Ang ikatlong pāda ay si Prājña: ang saklaw niya ay mahimbing na tulog, nagkakaisa, isang buo at siksik na kamalayan, tunay na binubuo ng kaligayahang-lubos, tumatamasa ng kaligayahan, at ang ‘bibig’ niya ay ang isip (cetas).
Suṣupti; causal condition (kāraṇa); prajñāna-ghana; ānanda and avidyā; unity without explicit objectificationVerse 6
एष सर्वेश्वरः एष सर्वज्ञः एषोऽन्तर्याम्येष योनिः सर्वस्य प्रभवाप्ययौ हि भूतानाम् ॥६॥
Ito (Prājña) ang Panginoon ng lahat; ito ang Ganap na Nakaaalam; ito ang Panloob na Tagapamahala (antar-yāmin); ito ang pinagmumulan ng lahat; sapagkat tunay na mula rito ang paglitaw at paglaho ng mga nilalang.
Īśvara/Hiraṇyagarbha-kāraṇa aspect; causal source (yoni) and inner controller (antaryāmin); cosmological attribution to the causal stateVerse 7
नान्तःप्रज्ञं न बहिष्प्रज्ञं नोभयतःप्रज्ञं न प्रज्ञानघनं न प्रज्ञं नाप्रज्ञम् । अदृष्टमव्यवहार्यमग्राह्यमलक्षणम् अचिन्त्यमव्यपदेश्यमेकात्मप्रत्ययसारं प्रपञ्चोपशमं शान्तं शिवमद्वैतं चतुर्थं मन्यन्ते स ...
[Turīya] ay hindi yaong may kamalayang panloob, hindi yaong may kamalayang panlabas, ni yaong may kamalayan sa kapwa; hindi rin ito isang siksik na masa ng kamalayan; hindi ito may-malay, at hindi rin walang-malay. Ito’y di-nakikita, di-maaaring pag-ukulan ng pakikipag-ugnayan, di-mahuhuli, walang palatandaan; di-maiisip, di-maipapahayag; ang diwa nito ay ang katiyakan ng iisang Sarili. Ito ang paghupa ng paglaganap ng mga anyo, mapayapa, mapalad, di-dalawa. Ito ang tinatawag nilang Ikaapat; ito ang Ātman; ito ang dapat makilala.
Turīya (Ātman/Brahman as non-dual reality; prapañcopaśama)Verse 8
सोऽयमात्माध्यक्षरमोङ्कारोऽधिमात्रं पादा मात्रा मात्राश्च पादा अकार उकारो मकार इति ॥८॥
Ang mismong Sariling ito ay Oṃ, ang Di-nasisira; at may mga sukat (mātrā). Ang mga bahagi nito ay ang mga sukat, at ang mga sukat ay ang mga bahagi—yaon ay A, U, at M.
Oṃ as symbol (pratīka) and pointer to Ātman/Brahman; mapping of four pādas to phonemes/mātrāsVerse 9
जागरितस्थानो वैश्वानरोऽकारः प्रथमा मात्रा आप्तेरादिमत्त्वाद्वा आप्नोति ह वै सर्वान्कामानादिश्च भवति य एवं वेद ॥९॥
Ang aspekto ng kalagayang gising (jāgrat), si Vaiśvānara, ay ang tunog na A, ang unang sukat—dahil sa paglaganap o pag-abot (āpti), o dahil ito ang pasimula (ādimattva). Ang nakaaalam nito ay tunay na nakakamit ang lahat ng ninanais at nagiging una.
Correlation of waking (Vaiśvānara) with ‘A’ (akāra) in Oṃ; upāsanā leading to sādhana and eventual inquiry into TurīyaVerse 10
स्वप्नस्थानस्तैजस उकारो द्वितीया मात्रा उत्कर्षात् उभयत्वाद्वा उत्कर्षति ह वै ज्ञानसन्ततिं समानश्च भवति नास्य अब्रह्मवित् कुले भवति य एवं वेद ॥१०॥
Ang Taijasa, na ang saklaw ay ang kalagayang panaginip, ay ang titik “U”, ang ikalawang mātrā. Dahil sa kataasan (utkarṣa), o dahil sa pagiging nasa pagitan (ubhayatva), tunay niyang pinauunlad ang pagpapatuloy ng kaalaman at nagiging kapantay. Sa angkan ng nakaaalam nang ganito, walang hindi nakakakilala sa Brahman.
AUM as mapping of states of consciousness; Taijasa (dream-self) and jñāna-santati (continuity of knowledge)Verse 11
सुषुप्तस्थानः प्राज्ञो मकारस्तृतीया मात्रा मितेरपीतेर्वा मिनोति ह वा इदं सर्वम् अपीतिश्च भवति य एवं वेद ॥११॥
Ang Prājña, na ang saklaw ay ang mahimbing na pagtulog, ay ang titik “M”, ang ikatlong mātrā. Dahil sa sukat (miti), o dahil sa paglusaw/paglalagom (apīti), tunay niyang sinusukat at inuunawa ang lahat ng ito; at siya’y nagiging mismong paglusaw—ang nakaaalam nang ganito.
Prājña (deep-sleep self), laya/absorption, ‘measure’ (miti) and dissolution (apīti) as aspects of Oṃ’s M-mātrāVerse 12
अमात्रश्चतुर्थोऽव्यवहार्यः प्रपञ्चोपशमः शिवोऽद्वैत एवम् ओङ्कार आत्मैव संविशत्यात्मनाऽऽत्मानं य एवं वेद ॥१२॥
Ang Ikaapat ay walang mātrā, hindi saklaw ng pakikitungong pangkaraniwan, ang paghimlay ng lahat ng paglawak ng penomeno, mapalad at banal (śiva), at di-dalawa (advaita). Kaya ang Oṃkāra ay ang Sarili (Ātman) mismo. Sa Sarili, pumapasok siya sa Sarili—ang nakaaalam nang ganito.
Turīya (the Fourth), amātra (soundless), prapañcopaśama (cessation of phenomenalization), Advaita (non-duality)Read Upanishads in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.