Verse 16
Katharudra
तद्विद्याविषयं ब्रह्म सत्यज्ञानसुखाद्वयम् । संसारे च गुहावाच्ये मायाज्ञानादिसंज्ञके ॥ निहितं ब्रह्म यो वेद परमे व्योम्नि संज्ञिते । सोऽश्नुते सकलान्कामान्क्रमेणैव द्विजोत्तमः ॥ प्रत्यगात्मानमज्ञानमायाशक्तेश्च साक्षिणम् । एकं ब्रह्माहमस्मीति ब्रह्मैव भवति स्वयम् ॥
तत्-विद्या-विषयम् ब्रह्म सत्य-ज्ञान-सुख-अद्वयम् । संसारे च गुहा-वाच्ये माया-ज्ञान-आदि-संज्ञके ॥ निहितम् ब्रह्म यः वेद परमे व्योम्नि संज्ञिते । सः अश्नुते सकलान् कामान् क्रमेण एव द्विज-उत्तमः ॥ प्रत्यक्-आत्मानम् अज्ञान-माया-शक्तेः च साक्षिणम् । एकम् ब्रह्म अहम् अस्मि इति ब्रह्म एव भवति स्वयम् ॥
tadvidyāviṣayaṃ brahma satyajñānasukhādvayam | saṃsāre ca guhāvācye māyājñānādisaṃjñake || nihitaṃ brahma yo veda parame vyomni saṃjñite | so'śnute sakalān kāmān krameṇaiva dvijottamaḥ || pratyagātmānam ajñānamāyāśakteś ca sākṣiṇam | ekaṃ brahmāham asmīti brahmaiva bhavati svayam ||
Ang Brahman, na siyang paksa ng kaalamang iyon, ay di-dalawa—tunay, kamalayan/kaalaman, at kaligayahan. Sa saṃsāra, na tinatawag na “yungib” at tinutukoy bilang māyā, kamangmangan at iba pa, ang Brahman ay nakatago. Sinumang nakakakilala sa nakatagong Brahman sa tinatawag na “pinakamataas na kalawakan” (parama-vyoman), ang pinakamainam sa mga dalawang-ulit-isinilang, ay unti-unting nakakamtan ang lahat ng ninanais. Sa pagkakilala sa panloob na Sarili bilang saksi ng kamangmangan at kapangyarihan ng māyā, at sa pagkatanto: “Ako ang iisang Brahman,” siya mismo ay nagiging Brahman lamang.
Brahman, the object of that knowledge, is non-dual—real, consciousness/knowledge, and bliss. And in saṃsāra, called the “cave” and designated by māyā, ignorance, and the like, Brahman is hidden. Whoever knows the hidden Brahman in what is termed the supreme space (parama-vyoman), that best of the twice-born attains all desired ends, in due order. Knowing the inner Self as the witness of ignorance and the power of māyā, (and realizing) “I am the one Brahman,” he himself becomes Brahman alone.