Avadhuta
अथ ह सांकृतिः भगवन्तम् अवधूतं दत्तात्रेयं परिसमेत्य पप्रच्छ—भगवन्, कोऽवधूतस्य? का स्थितिः? किं लक्ष्म? किं संसरणम्? इति। तं होवाच भगवो दत्तात्रेयः परमकारुणिकः॥१॥
अथ । ह । सांकृतिः । भगवन्तम् । अवधूतम् । दत्तात्रेयम् । परिसमेत्य । पप्रच्छ । भगवन् । कः । अवधूतस्य । का । स्थितिः । किम् । लक्ष्म । किम् । संसरणम् । इति । तम् । ह । उवाच । भगवः । दत्तात्रेयः । परम-कारुणिकः ॥१॥
atha ha sāṅkṛtiḥ bhagavantam avadhūtaṃ dattātreyaṃ parisametya papraccha—bhagavan, ko ’vadhūtasya? kā sthitiḥ? kiṃ lakṣma? kiṃ saṃsaraṇam? iti. taṃ hovāca bhagavo dattātreyaḥ paramakāruṇikaḥ. ||1||
At noon nga, lumapit si Sāṅkṛti sa Mapalad—si Dattātreya, ang Avadhūta—at nagtanong: “O Panginoon, sino ang tinatawag na Avadhūta? Ano ang kanyang kalagayan? Ano ang palatandaan niya? Ano ang paraan ng kanyang pamumuhay at paglalagalag?” At sumagot sa kanya ang Mapalad na si Dattātreya, ang lubhang mahabagin.
Now, indeed, Sāṅkṛti, having approached the Blessed one—Dattātreya, the Avadhūta—asked: “O Lord, who is (called) an Avadhūta? What is his state? What is his distinguishing mark? What is his mode of conduct/wandering?” To him the Blessed Dattātreya, supremely compassionate, replied.