Adhyaya 8

Isinalaysay ni Śrīvarāha ang kabanatang ito bilang sunod-sunod na banal na seremonya. Tinawag ni Śrīnivāsa si Lakṣmī at inatasang pamunuan ang paghahanda sa kasal. Dumating ang mga personipikadong kaisipan at kategoryang Vedic—Śruti, Smṛti, Dhṛti, Śānti, Hrī, Kīrti—na may dalang mga gamit sa ritwal: mababangong langis, kasuotan, alahas, salamin, musk, at mga sagisag ng kahariang dangal, bilang tanda ng pag-aayos na nakaayon sa dharma. Isinagawa ni Lakṣmī ang pagpapahid ng langis at paliligo gamit ang mabangong tubig na tinipon mula sa langit at mga tīrtha; saka niya binihisan at pinalamutian ang Diyos. Iginuhit ni Śrīnivāsa ang ūrdhva-puṇḍra at sumakay kay Garuḍa. Inilarawan ang masayang prusisyon patungong Nārāyaṇapurī/lungsod ni Ākāśarāja, kasama ang mga deva, rishi, Gandharva at Apsaras, at mga pagbigkas ng mapalad na panalangin. Natupad ang kasal kay Padmāvatī sa pamamagitan ng palitan ng garland nang tatlong ulit, pagpasok sa mapalad na tahanan, at pagkumpleto ng karaniwang bahagi ng kasalan, kabilang ang pagtali ng maṅgalya-sūtra at lājā-homa. Pagkaraan, detalyadong inilista ang mga handog (prābhṛta)—butil, ghee, gatas at mga produkto nito, prutas, tela, ginto, hiyas, mga alagang hayop, kabayo, elepante, at mga tagapaglingkod—na nagpapakita ng maharlikang pagkakaloob bilang dharmic na alay. Binigyan ni Śrīnivāsa si Ākāśarāja ng biyaya: di-matitinag na debosyon at isip na nakatuon sa banal na mga paa; nagbalik ang mga diyos sa kani-kanilang tahanan, at nanahan ang Diyos malapit sa Svāmipuṣkariṇī upang patuloy na sambahin.