Adhyaya 6

Sa Kabanata 6, pinagsasama ang salaysay sa palasyo at aral na pang-teolohiya. Isinalaysay ng mga babae sa loob ng palasyo ni Ākāśarāja na habang namumulot sila ng mga bulaklak kasama ang prinsesang Padmāvatī, nakita nila sa ilalim ng puno ang isang kahanga-hangang lalaki—maitim na gaya ng indranīla, may gintong alahas at mga sandata—ngunit bigla siyang naglaho, at si Padmāvatī ay nawalan ng malay. Kumonsulta ang hari sa isang daivajña; sinabi nitong mabuti sa pangkalahatan ang mga tanda ng mga planeta, subalit may kakaibang pagkaligalig: naapektuhan ang prinsesa sa pagkakita sa natatanging lalaki at sa huli’y makikipag-isa sa kanya; darating din ang isang babaeng sugo na magdadala ng kapaki-pakinabang na payo. Bilang lunas, ipinayo ng daivajña ang isang tiyak na ritwal: isang abhiṣeka sa Agastyeśa-liṅga na pangungunahan ng mga Brāhmaṇa. Pagkaraan, ipinakilala si Bakulamālikā na dumating mula sa Śrī Veṅkaṭādri at dinala sa palasyo. Kinapanayam ni Dharaṇī ang isang Pulindinī upang makuha ang tapat na pagsusuri: ang karamdaman ni Padmāvatī ay bunga ng pag-ibig, sanhi mismo ng Diyos—si Hari mula Vaikuṇṭha—na gumagala sa Veṅkaṭādri malapit sa Svāmipuṣkariṇī; isusugo niya si Lalitā bilang tagapamagitan at magaganap ang pag-iisang dibdib. Nagtatapos ang kabanata sa pangangaral ni Padmāvatī tungkol sa bhakta-lakṣaṇa: mga panlabas na tanda (mga marka ng śaṅkha-cakra, ūrdhva-puṇḍra, at labindalawang nāma-dhāraṇa) at mga panloob na disiplina (pagbigkas ng Veda, katotohanan, di-panlalamang, pagpipigil sa pita, at habag). Inilalarawan din ang masusing ritwal ng pag-imprenta ng pañcāyudha—kabibe, diskos, busog/pana, pamalo, at tabak—sa pamamagitan ng homa at pinainit na mga sagisag, na naglalarawan sa deboto bilang may wastong asal at may banal na mga tanda. Sa wakas, tinapos ng mga babae ang pagsamba kay Agastyeśa at pinarangalan ang mga Brāhmaṇa sa pagkain at mga handog.