Adhyaya 21

Ang kabanatang ito ay isang mapanuntunang pangaral ni Śrī Nārāyaṇa na nag-uuri sa apat na āśrama (brahmacārin, gṛhastha, vānaprastha, yati) at saka tumutuon sa brahmacārin bilang dvija na pinadalisay ng mga saṃskāra. Itinatakda nito ang pamantayan ng pag-aaral at paninirahan—pag-aaral ng Veda sa bahay ng guru—at ang mga birtud tulad ng śauca (kalinisan), pagpipigil sa sarili, pagsasalita ng katotohanan, at pagpapakumbaba. Inililista ang araw-araw na tungkulin: homa sa umaga at gabi, maayos na pag-ikot sa paghingi ng limos, tri-kāla sandhyā, at araw-araw na pagsamba kay Viṣṇu. Binibigyang-diin ang lubos na pagsunod sa guru, katamtaman sa pagkain, at mga paghihigpit sa asal para sa pagpipigil at kadalisayan: pananahimik sa pagligo, pagkain, homa at japa; paglimita sa pag-aayos at pagpapakitang-tao; pag-iwas sa nakalalasing at karne. Malaking bahagi ang nagtatakda ng mahigpit na hangganan laban sa pagtinging may pagnanasa: iwasang tumingin, humipo, makipag-usap, o magmuni-muni tungkol sa kababaihan sa paraang erotiko, ngunit manatiling magalang sa asawa ng guru. Sa wakas, tinatalakay ang mga paglipat matapos ang pag-aaral (pagpili ng pagtalikod sa mundo o pagpapatuloy ng disiplinadong pag-aaral), may pahayag na ang ilang panatang “panghabambuhay na mag-aaral” ay di-angkop sa Kali-yuga, at binabanggit ang apat na uri ng brahmacarya (prājāpatya, sāvitra, brāhma, naiṣṭhika) na dapat piliin ayon sa kakayahan.