Adhyaya 18

Inilalahad ng Kabanata 18 ang masalimuot na aral na isinalaysay ni Skanda: ipinaliwanag ni Bhagavān kay Nārada na ang ipinagkakaloob na darśana (banal na pagdungaw/pagpapakita) ay nagmumula sa nitya-ekāntika bhakti at sa kababaang-loob na walang pagmamataas, na sinusuportahan ng mga disiplina ng dharma—ahiṃsā, brahmacarya, svadharma, pagtalikod, pagkakilala sa sarili, sat-saṅga, aṣṭāṅga-yoga, at pagpipigil sa mga pandama. Pagkaraan, ipinakilala ni Vāsudeva ang Kanyang Sarili sa iba’t ibang tahanan at tungkulin: bilang tagapagkaloob ng bunga ng karma at bilang antaryāmin sa kalooban; bilang Panginoong may apat na bisig sa Vaikuṇṭha kasama si Lakṣmī at mga tagapaglingkod; at bilang Nagbibigay ng pana-panahong pangitain sa mga deboto ng Śvetadvīpa. Lumawak ang talakayan sa isang talaan ng avatāra: paglikha kay Brahmā, pagbibigay-kapangyarihan para sa pamamahala ng sansinukob, at mga pagpapakita—Varāha, Matsya, Kūrma, Narasiṃha, Vāmana, Kapila, Dattātreya, Ṛṣabha, Paraśurāma, Rāma, Kṛṣṇa kasama sina Rādhā at Rukmiṇī, Vyāsa, Buddha bilang mapanlinlang na paraan laban sa mga puwersang adharmika, isang kapanganakang magbabalik ng dharma sa Kali, at Kalki. Nangako si Bhagavān na muling magpapakita tuwing humihina ang dharmang nakaugat sa Veda. Nang ialok ang biyaya, hiniling ni Nārada ang walang humpay na pananabik na umawit ng mga banal na katangian. Ipinagkaloob ni Bhagavān ang isang vīṇā at inutusan siyang magtungo sa Badarī upang sumamba, na binibigyang-diin na ang sat-saṅga at ganap na pagsuko ang mapagpasiyang daan sa paglaya mula sa pagkagapos. Nagtatapos ang kabanata sa paglalakbay-bhakti ni Nārada sa Śvetadvīpa at sa pag-usad niya patungong Meru at Gandhamādana, hanggang sa malawak na lupain ng Badarī.