
Ang adhyāya na ito ay isang maigsi ngunit may bigat na talaan, inihayag sa tinig mismo ni Īśvara. Nagsisimula ito sa pagkilala na ang mga tīrtha sa Vastrāpatha ay napakarami—“koṭiśaḥ”—at saka itinatakda ang tuntunin: ibibigay lamang ang “sāra” (diwa), bilang pinadalisay na mapa ng pinakamahahalagang pook. Binabanggit ang Ilog Dāmodarā, na naaalala rin bilang Suvarṇarekhā, at inilalagay ang Brahmakuṇḍa sa tabi ng dambana ni Brahmeśvara. Pagkatapos ay inililista ang iba pang mga pook-Śaiva—Kālamēgha, Bhava/Dāmodara, Kālikā (may layong dalawang gavyūti), Indreśvara, at ang mga bundok na Raivata at Ujjayanta—na sinusundan ng Kumbhīśvara at Bhīmeśvara. Tinataya ang lawak ng kṣetra bilang limang gavyūti, at itinatampok ang Mṛgīkuṇḍa dahil sa kapangyarihang magwasak ng kasalanan. Sa pangwakas na taludtod, ipinapahayag na ito’y sinadyang buod at itinatala rin ang ugnayan ng rehiyon sa mga deposito ng mineral at ratna (hiyas), na pinagsasanib ang banal na topograpiya at topograpiya ng yaman ng lupa.
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ वस्त्रापथे क्षेत्रे संति तीर्थानि कोटिशः । तथापि सारं ते वच्मि सर्वतीर्थमहोदयम्
Wika ni Īśvara: Ngayon, sa kṣetra ng Vastrāpatha ay may mga tīrtha na di-mabilang, hanggang sa mga krore; gayunman, sasabihin ko sa iyo ang pinakadiwa—ang dakilang bukal ng pagpapala ng lahat ng tīrtha.
Verse 2
दामोदरे नदी प्रोक्ता स्वर्णरेषेति या स्मृता । ब्रह्मकुण्डं च तत्रैव तथा ब्रह्मेश्वरः स्मृतः
Sinasabi na may isang ilog na tinatawag na Dāmodarā, na naaalala rin bilang “Svarṇareṣā.” Naroon din ang Brahma-kuṇḍa, at bantog din doon si Brahmeśvara.
Verse 3
कालमेघश्च संप्रोक्तो भवो दामोदरः स्मृतः । गव्यूतिद्वितयेनैव कालिका तत्र कीर्तिता
Ipinahahayag din Siya bilang Kālamegha; at si Bhava ay inaalala roon bilang Dāmodara. At sa layong dalawang gavyūti, ipinagdiriwang sa pook na iyon si Kālikā.
Verse 4
इन्द्रेश्वरश्च तत्रैव रैवतः पर्वतस्तथा । उज्जयंतश्च तत्रैव देवः कुम्भीश्वरः स्मृतः
Naroon din ang (banal na dambana ni) Indreśvara; gayundin ang bundok na Raivata; at naroon din ang Ujjayanta. Sa mismong pook na iyon, ang diyos ay inaalala bilang Kumbhīśvara.
Verse 5
भीमेश्वरश्च तत्रैव ततः क्षेत्रं महाप्रभम् । तैलसारणिकंनाम त्रेतायां हैममारकम्
Naroon din si Bhīmeśvara; at pagkatapos ay (mararating) ang isang lubhang maningning na banal na pook, na tinatawag na Tailasāraṇika—na sa panahon ng Tretā ay kilala bilang Haimamāraka.
Verse 6
पंचगव्यूतिमात्रं तु तत्क्षेत्रं संप्रकीर्तितम् । मृगीकुण्डं च तत्रैव सर्वपातकनाशनम्
Ang banal na pook na iyon ay ipinahahayag na umaabot sa limang gavyūti. Naroon din ang Mṛgīkuṇḍa, ang lawa na pumupuksa sa lahat ng kasalanan.
Verse 7
एतद्वस्त्रापथं क्षेत्रं रत्नधात्वोस्तथाऽकरम् । कथितं तव देवेशि पुनः संक्षेपतो मया
O Diyosa, Panginoon ng mga diyos, muli kong inilarawan sa iyo nang maikli ang banal na pook na Vastrāpatha, na tanyag din bilang minahan ng mga hiyas at mga metal.