देवस्तुतिः—शिवस्य परब्रह्मत्वं, मायाशक्तिः, कर्मफलप्रदातृत्वं च (Devas’ Hymn: Śiva as Parabrahman, Māyā-Śakti, and Giver of Karmic Fruits)

Verse 1

विष्ण्वादय ऊचुः । देवदेव महादेव लौकिकाचारकृत्प्रभो । ब्रह्म त्वामीश्वरं शंभुं जानीमः कृपया तव

Nagsalita si Viṣṇu at ang iba pang mga diyos: “O Diyos ng mga diyos, O Mahādeva—O Panginoong nagtatatag ng wastong asal sa mga daigdig—sa Iyong biyaya, kinikilala Ka namin, O Śambhu, bilang Kataas-taasang Panginoon, bilang mismong Brahman.”

Verse 2

किं मोहयसि नस्तात मायया परया तव । दुर्ज्ञेयया सदा पुंसां मोहिन्या परमेश्वर

O minamahal naming Panginoon—O Kataas-taasang Diyos—bakit Mo kami nililito sa Iyong dakilang Māyā, na laging mahirap maunawaan ng mga nilalang na may katawan at nakalilinlang sa lahat ng tao?

Verse 3

प्रकृतः पुरुषस्यापि जगतो योनिबीजयोः । परब्रह्म परस्त्वं च मनोवाचामगोचरः

Ikaw ang Prakṛti at gayundin ang Puruṣa; para sa sansinukob, Ikaw ang sinapupunan at ang binhi. Ikaw ang Parabrahman, ang kataas-taasang Katotohanan, na di maabot ng isip at pananalita.

Verse 4

त्वमेव विश्वं सृजसि पास्यत्सि निजतंत्रतः । स्वरूपां शिवशक्तिं हि क्रीडन्नूर्णपटो यथा

Ikaw lamang ang lumilikha ng sansinukob na ito at Ikaw lamang ang nag-iingat dito, sa ganap na kapangyarihang sarili Mong malaya. Tunay, nakikipaglaro Ka sa Iyong likas na Śiva-Śakti, gaya ng gagambang masayang naglalabas ng sapot mula sa sarili nito.

Verse 5

त्वमेव क्रतुमीशान ससर्जिथ दयापरः । दक्षेण सूत्रेण विभो सदा त्रय्यभिपत्तये

O Īśāna, Panginoon ng yajña—sa habag Mo, Ikaw lamang ang lumikha ng banal na ritwal ng paghahandog. O Ikaw na lumalaganap sa lahat, sa pamamagitan ni Dakṣa bilang ‘sinulid’ na gabay (kasangkapan), itinatag Mo ito magpakailanman upang ang Tatlong Veda ay makamtan nang wasto at umunlad.

Verse 6

त्वयैव लोकेवसितास्सेतवो यान् धृतव्रताः । शुद्धान् श्रद्दधते विप्रा वेदमार्गविचक्षणाः

Sa Iyo lamang naitatatag sa daigdig ang mga hangganan at mga banal na tuntunin; at ang mga brāhmaṇa na matatag sa panata, dalisay ang isip—marunong sa landas ng Veda—ay naglalagak ng tapat na pananampalataya sa mga dalisay na disiplina.

Verse 7

कर्तुस्त्वं मंगलानां हि स्वपरं तु मुखे विभो । अमंगलानां च हितं मिश्रं वाथ विपर्ययम्

O Panginoon, Ikaw nga ang tagapagganap ng mga mapalad na bunga. Nasa Iyo ang kapangyarihang ituwid ang kapwa sariling panig at ang salungat—kapwa—tungo sa wastong hantungan. At kahit sa di-mapalad na kalagayan, Ikaw ay nakapagdudulot ng kabutihang kapaki-pakinabang—maging may halong hirap, o sa pamamagitan ng pagbaligtad sa tila takbo ng mga pangyayari.

Verse 8

सर्वकर्मफलानां हि सदा दाता त्वमेव हि । सर्वे हि प्रोक्ता हि यशस्तत्पतिस्त्वं श्रुतिश्रुतः

Ikaw lamang ang laging Tagapagkaloob ng bunga ng lahat ng gawa. Tunay, ipinahahayag ng lahat na Ikaw ang Panginoon ng kaluwalhatian; Ikaw ang pinupuri at naririnig sa mga Śruti (mga Veda).

Verse 9

पृथग्धियः कर्मदृशोऽरुंतुदाश्च दुराशयाः । वितुदंति परान्मूढा दुरुक्तैर्मत्सरान्विताः

Yaong may hati at isip na hati-hati, humahatol lamang sa panlabas na gawa, marahas ang dila at inuudyukan ng mababang pag-asa—ang mga naliligaw na iyon, punô ng inggit, ay sumasakit sa kapwa sa pamamagitan ng malulupit na salita.

Verse 10

तेषां दैववधानां भो भूयात्त्वच्च वधो विभो । भगवन्परमेशान कृपां कुरु परप्रभो

O makapangyarihang Panginoon, maganap nawa ang paglipol sa mga kaaway na itinakda ng banal na kapalaran—ngunit higit pa rito, O Laganap-sa-lahat, maganap nawa ang sarili kong kamatayan. O Bhagavān Parameśāna, Kataas-taasang Panginoon, mahabag Ka, O pinakadakilang Guro.

Verse 11

नमो रुद्राय शांताय ब्रह्मणे परमात्मने । कपर्दिने महेशाय ज्योत्स्नाय महते नमः

Pagpupugay kay Rudra, ang Mapayapa; pagpupugay kay Brahman, ang Kataas-taasang Sarili. Pagpupugay kay Kapardin, kay Mahesha—ang Dakilang Panginoon; pagpupugay sa Dakila na nagniningning bilang dalisay na liwanag.

Verse 12

त्वं हि विश्वसृजां स्रष्टा धाता त्वं प्रपितामहः । त्रिगुणात्मा निर्गुणश्च प्रकृतेः पुरुषात्परः

Tunay na Ikaw ang Lumikha ng mga lumikha sa sansinukob; Ikaw ang Tagapagtaguyod, Ikaw ang sinaunang Ninuno. Ikaw ay nahahayag bilang diwa ng tatlong guṇa, ngunit lampas Ka sa lahat ng guṇa—higit pa sa Prakṛti at Puruṣa.

Verse 13

नमस्ते नीलकंठाय वेधसे परमात्मने । विश्वाय विश्वबीजाय जगदानंदहेतवे

Pagpupugay sa Iyo, O Nīlakaṇṭha—ang Manlilikha at Kataas-taasang Sarili. Ikaw ang sansinukob, ang binhi ng sansinukob, at ang sanhi ng kaligayahang banal ng lahat ng daigdig.

Verse 14

ओंकारस्त्वं वषट्कारस्सर्वारंभप्रवर्तकः । हंतकास्स्वधाकारो हव्यकव्यान्नभुक् सदा

Ikaw ang banal na pantig na Oṃ; Ikaw ang sigaw na vaṣaṭ na nagpapabisa sa handog, ang Tagapagpasimula ng bawat sagradong gawain. Ikaw ang haṃtā at ang panawagang svadhā; magpakailanman Ikaw ang tumatanggap at tumatangkilik sa havya para sa mga deva at sa kavya para sa mga ninuno.

Verse 15

कृतः कथं यज्ञभंगस्त्वया धर्मपरायण । ब्रह्मण्यस्त्वं महादेव कथं यज्ञहनो विभो

“O Mahādeva, tapat sa dharma—paano nagambala ng Iyong gawa ang yajña? Ikaw ay laging mapagpala sa mga Brāhmaṇa at tagapangalaga ng banal na kaayusan; O Panginoong sumasaklaw sa lahat, paano Ka magiging tagawasak ng yajña?”

Verse 16

ब्राह्मणानां गवां चैव धर्मस्य प्रतिपालकः । शरण्योसि सदानंत्यः सर्वेषां प्राणिनां प्रभो

O Panginoon, Ikaw ang tagapangalaga ng mga brāhmaṇa, ng mga baka, at ng dharma mismo. Ikaw ang laging kanlungan—walang hanggan at walang kamatayan—O Guro ng lahat ng nilalang.

Verse 17

नमस्ते भगवन् रुद्र भास्करामिततेजसे । नमो भवाय देवाय रसायांबुमयाय ते

Pagpupugay sa Iyo, O mapalad na Panginoong Rudra, na ang ningning ay di-masukat na gaya ng Araw. Pagpupugay sa Iyo, O Deva Bhava, na ang anyo ay diwa ng rasa (katas-buhay) at ng tubig.

Verse 18

शर्वाय क्षितिरूपाय सदा सुरभिणे नमः । रुद्रायाग्निस्वरूपाय महातेजस्विने नमः

Pagpupugay kay Śarva, na ang anyo ay ang Daigdig—laging mabango at nagbibigay-buhay. Pagpupugay kay Rudra, na ang anyo ay Apoy—may dakilang ningning at nagliliyab na liwanag na espirituwal.

Verse 19

ईशाय वायवे तुभ्यं संस्पर्शाय नमोनमः । पशूनांपतये तुभ्यं यजमानाय वेधसे

Pagpupugay, muli’t muli, sa Iyo—ang Panginoon, ang Vāyu (hininga ng buhay), ang mismong simulain ng banal na paghipo at pagdikit. Pagpupugay sa Iyo, Paśupati, Panginoon ng mga nilalang; sa Iyo bilang Yajamāna, ang tumatanggap ng pagsamba; at sa Iyo bilang Vedhas, ang marunong na Tagapag-ayos na humuhubog at gumagabay sa lahat.

Verse 20

भीमाय व्योमरूपाय शब्दमात्राय ते नमः । महादेवाय सोमाय प्रवृत्ताय नमोस्तु ते

Pagpupugay sa Iyo—O Kakila-kilabot, na ang anyo’y malawak na kalangitan, at Ikaw ang pinakadiwa ng tunog. Pagpupugay sa Iyo, Mahādeva, Panginoong tulad ng buwan, na nagpapakilos sa sansinukob upang mahayag.

Verse 21

उग्राय सूर्यरूपाय नमस्ते कर्मयोगिने । नमस्ते कालकालाय नमस्ते रुद्र मन्यवे

Pagpupugay sa Iyo—ang mabagsik na may anyong Araw; pagpupugay sa Iyo, Panginoon ng karma-yoga. Pagpupugay sa Iyo, ang Kamatayan ng Kamatayan (Panginoon ng Panahon); pagpupugay sa Iyo, O Rudra, sagisag ng banal na poot.

Verse 22

नमश्शिवाय भीमाय शंकराय शिवाय ते । उग्रोसि सर्व भूतानां नियंता यच्छिवोसि नः

Pagpupugay sa Iyo—Śiva, ang kakila-kilabot na Bhīma, at Śaṅkara na tagapagkaloob ng kabutihang-palad. Ikaw ay mabagsik, tagapamahala ng lahat ng nilalang; ngunit Ikaw ang aming Śiva—laging mahabagin at mapagpala sa amin.

Verse 23

मयस्कराय विश्वाय ब्रह्मणे ह्यार्तिनाशिने । अम्बिकापतये तुभ्यमुमायाः पतये नमः

Pagpupugay sa Iyo—tagapagkaloob ng pagpapala, Panginoong lumalaganap sa buong sansinukob, Kataas-taasang Katotohanang pumupuksa sa pagdurusa. O Panginoon ni Ambikā, O Asawa ni Umā—sa Iyo ako’y yumuyuk at sumasamba.

Verse 24

शर्वाय सर्वरूपाय पुरुषाय परात्मने । सदसद्व्यक्तिहीनाय महतः कारणाय ते

Pagpupugay sa Iyo—Śarva—na may lahat ng anyo, ang Kataas-taasang Purusha, ang Pinakamataas na Sarili; lampas sa pag-iral at di-pag-iral, at higit sa lahat ng pagpapakita; Ikaw ang sanhi maging ng Mahat (kosmikong talino).

Verse 25

जाताय बहुधा लोके प्रभूताय नमोनमः । नीलाय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

Muli-muli kong pagpupugay sa Iyo—na nagpapakita sa daigdig sa maraming paraan at saganang naroroon sa lahat ng dako. Pagpupugay sa Bughaw, sa Nīlarudra (ang bughaw na Rudra), at sa Rudrang Pracetas—laging gising at ganap na nakaaalam.

Verse 26

मीढुष्टमाय देवाय शिपिविष्टाय ते नमः । महीयसे नमस्तुभ्यं हंत्रे देवारिणां सदा

Pagpupugay sa Iyo, banal na Panginoon—pinakamapagkaloob at mapagpala, ang Lubos na lumalaganap sa lahat. O laging dakila at laging karapat-dapat sambahin, lagi akong yumuyuko sa Iyo, ang walang humpay na pumupuksa sa mga kaaway ng mga deva.

Verse 27

ताराय च सुताराय तरुणाय सुतेजसे । हरिकेशाय देवाय महेशाय नमोनमः

Namo namah, paulit-ulit na pagpupugay kay Mahādeva—Siya ang Tārā, ang gabay na Bituin, at Sutārā, ang pinakadakilang Bituin; Siya ang Taruṇa, laging kabataan, at Sutejas, maningning na ningning; Siya ang Harikeśa, ang Diyos na may ginintuang buhok, ang Deva, ang Dakilang Panginoon na Maheśa.

Verse 28

देवानां शंभवे तुभ्यं विभवे परमात्मने । परमाय नमस्तुभ्यं कालकंठाय ते नमः

Pagpupugay at pagpapatirapa sa Iyo, Śambhu—ang mapalad na Panginoon ng mga deva; sa Iyo, ang karangalang lumalaganap sa lahat, ang Kataas-taasang Sarili. Pagpupugay sa Iyo, ang Pinakamataas na Katotohanan; pagpupugay sa Iyo, O Kālakaṇṭha, ang May Asul na Lalamunan.

Verse 29

हिरण्याय परेशाय हिरण्यवपुषे नमः । भीमाय भीमरूपाय भीमकर्मरताय च

Pagpupugay sa Kanya na kumikislap na parang ginto, ang Kataas-taasang Panginoon; pagpupugay sa Kanya na ang katawan ay maningning na tila ginto. Pagpupugay kay Bhīma—ang nakapanghihilakbot at kagalang-galang—na may mabagsik na anyo at laging nakatuon sa mga dakilang gawa.

Verse 30

भस्मदिग्धशरीराय रुद्राक्षाभरणाय च । नमो ह्रस्वाय दीर्घाय वामनाय नमोस्तु ते

Pagpupugay sa Iyo na ang katawan ay pinahiran ng banal na abo at pinalamutian ng mga butil ng Rudrākṣa. Pagpupugay sa Iyo na kapwa Maliit at Napakalawak; kapwa nasa anyong Vāmana (duwende) at lumalaganap sa lahat—pagpupugay sa Iyo.

Verse 31

दूरेवधाय ते देवा ग्रेवधाय नमोनमः । धन्विने शूलिने तुभ्यं गदिने हलिने नमः

O Deva, pagpupugay at pagyuko nang paulit-ulit sa Iyo—Tagapagpuksa mula sa malayo at Tagapagpuksa sa malapitan. Pagpupugay sa Iyo na may hawak na busog at trident; pagpupugay sa Iyo na may hawak na pamalo (gada) at araro.

Verse 32

नानायुधधरायैव दैत्यदानवनाशिने । सद्याय सद्यरूपाय सद्योजाताय वै नमः

Pagpupugay at pagpapatirapa kay Sadyojāta—Siya na may tangan ng maraming sandata, ang tagapagwasak ng mga Daitya at Dānava; pagpupugay sa Laging-Naririyan sa sandaling ito, na ang mismong anyo Niya ay ang agarang pag-iral at walang humpay na presensya.

Verse 33

वामाय वामरूपाय वामनेत्राय ते नमः । अघोराय परेशाय विकटाय नमोनमः

Pagpupugay sa Iyo, O Vāma—may mapagpala at mahabaging anyo, at may matang banayad. Pagpupugay nang paulit-ulit sa Iyo, O Aghora—Kataas-taasang Panginoon na lampas sa lahat; at sa Iyo rin, ang Malawak at Kakila-kilabot na Dakila, namo namah.

Verse 34

तत्पुरुषाय नाथाय पुराणपुरुषाय च । पुरुषार्थप्रदानाय व्रतिने परमेष्ठिने

Pagpupugay kay Tatpuruṣa—ang Panginoon at Tagapangalaga, ang Sinaunang Purusha. Pagpupugay sa Kanya na nagkakaloob ng apat na layunin ng buhay ng tao, na matatag sa mga banal na panata (vrata), at ang Kataas-taasang Tagapamahala.

Verse 35

ईशानाय नमस्तुभ्यमीश्वराय नमो नमः । ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय नमस्साक्षात्परात्मने

Pagpupugay sa Iyo, O Īśāna; pagpupugay nang paulit-ulit sa Iyo, O Īśvara, Panginoon. Pagpupugay sa Iyo na Brahman, na ang anyo ay mismong Brahman; pagpupugay sa Iyo, ang hayag na Kataas-taasang Sarili (Paramātman).

Verse 36

उग्रोसि सर्वदुष्टानां नियंतासि शिवोसि नः । कालकूटाशिने तुभ्यं देवाद्यवन कारिणे

Ikaw ay mabagsik sa lahat ng masasama at ang kataas-taasang pumipigil sa kawalang-dharma. Ikaw ang aming mapalad na Panginoong Śiva. Pagpupugay sa Iyo—ang lumamon sa lasong Kālakūṭa—na nag-iingat sa mga Deva at sa lahat ng nilalang laban sa kapahamakan.

Verse 37

वीराय वीरभद्राय रक्षद्वीराय शूलिने । महादेवाय महते पशूनां पतये नमः

Pagpupugay sa Panginoong Bayani—kay Vīrabhadra; sa matapang na Tagapagtanggol; sa may hawak ng Trisula; sa Dakilang Diyos, ang makapangyarihang Mahādeva—ang Pati, Panginoon ng lahat ng paśu, ang mga kaluluwang nakagapos.

Verse 38

वीरात्मने सुविद्याय श्रीकंठाय पिनाकिने । नमोनंताय सूक्ष्माय नमस्ते मृत्युमन्यवे

Pagpupugay sa Iyo na ang Sarili ay lakas ng kabayanihan; sa Iyo na ganap na karunungan; kay Śrīkaṇṭha, ang Panginoong may mapalad na lalamunan; sa may hawak ng busog na Pināka. Pagpupugay sa Walang-Hanggan at sa Pinakamapino; pagpupugay sa Iyo, O manlulupig sa poot ng Kamatayan.

Verse 39

पराय परमेशाय परात्परतराय ते । परात्पराय विभवे नमस्ते विश्वमूर्तये

Pagpupugay sa Iyo—ang Kataas-taasang Panginoon—na lampas sa lampas, higit pa sa pinakadakilang pag-iral. Pagpupugay sa Iyo, ang Panginoon ng karangalan na sumasaklaw sa lahat, na ang anyo mismo ay ang sansinukob.

Verse 40

नमो विष्णुकलत्राय विष्णुक्षेत्राय भानवे । भैरवाय शरण्याय त्र्यंबकाय विहारिणे

Pagpupugay sa Kanya, ang kabiyak ng Śakti ni Viṣṇu; sa Kanya na Viṣṇukṣetra, ang banal na dako ni Viṣṇu; sa Kanya na nagniningning na gaya ng Araw. Pagpupugay kay Bhairava, tagapagkaloob ng kanlungan; kay Tryambaka, ang Panginoong may Tatlong Mata; at sa Panginoong malayang gumagala at naglalaro sa banal na lila bilang sukdulang Tagapagtanggol.

Verse 41

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे देवस्तुतिवर्णनं नामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

Sa gayon, sa Śrī Śiva Mahāpurāṇa—sa ikalawang bahagi, ang Rudra Saṃhitā; at sa ikalawang dibisyon nito, ang Satī Khaṇḍa—nagtatapos ang ika-apatnapu’t isang kabanata na pinamagatang “Devastuti-varṇana,” ang salaysay ng himno ng papuri ng mga diyos.

Verse 42

भवता हि जगत्सर्वं व्याप्तं स्वेनैव तेजसा । परब्रह्म निर्विकारी चिदानंदःप्रकाशवान्

Tunay nga, ang buong sansinukob ay nilulukuban Mo ng sarili Mong ningning. Ikaw ang Kataas-taasang Brahman—di-nagbabago—na kusang nagniningning bilang Kamalayan at Kaligayahan (Ānanda).

Verse 43

ब्रह्मविष्ण्विंद्रचन्द्रादिप्रमुखास्सकलास्सुराः । मुनयश्चापरे त्वत्तस्संप्रसूता महेश्वर

O Maheśvara, ang lahat ng mga diyos—na pinangungunahan nina Brahmā, Viṣṇu, Indra, at Candra—ay nagmula sa Iyo; at ang iba pang mga muni at mga rishi ay tunay ding isinilang mula sa Iyo.

Verse 44

यतो बिभर्षि सकलं विभज्य तनुमष्टधा । अष्टमूर्तिरितीशश्च त्वमाद्यः करुणामयः

Sapagkat iyong pinananatili ang buong sansinukob sa pamamagitan ng paghahati ng iyong sariling pagkadiyos sa walong pagpapakita, kaya Ikaw ay tinatawag na Panginoon ng Walong Anyo (Aṣṭamūrti). O Īśa, Ikaw ang Unang-una, puspos ng habag.

Verse 45

त्वद्भयाद्वाति वातोयं दहत्यग्निर्भयात्तव । सूर्यस्तपति ते भीत्या मृत्युर्धावति सर्वतः

Dahil sa pagkatakot sa Iyo, umiihip ang hanging ito; dahil sa pagkatakot sa Iyo, nagliliyab ang apoy. Dahil sa pagkatakot sa Iyo, nagbibigay-init ang araw; at ang Kamatayan, sa pagkatakot sa Iyo, ay tumatakbo sa lahat ng dako (upang gampanan ang tungkulin nito).

Verse 46

दयासिन्धो महेशान प्रसीद परमेश्वर । रक्ष रक्ष सदैवास्मान् यस्मान्नष्टान् विचेतसः

O dagat ng habag, O Maheśāna, O Kataas-taasang Panginoon, maawa Ka. Ingatan Mo—ingatan Mo kami palagi, sapagkat kami’y nalilito at naliligaw, at natatabunan ang aming pag-unawa.

Verse 47

रक्षिताः सततं नाथ त्वयैव करुणानिधे । नानापद्भ्यो वयं शंभो तथैवाद्य प्रपाहि नः

O Panginoon, karagatan ng habag—Ikaw lamang ang laging nag-ingat at nagkalinga sa amin. O Śambhu (Śiva), iligtas at ipagsanggalang mo kami ngayon mula sa sari-saring panganib, gaya ng dati Mong pagprotekta.

Verse 48

यज्ञस्योद्धरणं नाथ कुरु शीघ्रं प्रसादकृत् । असमाप्तस्य दुर्गेश दक्षस्य च प्रजापतेः

O Panginoon, tagapamahala ng kuta ng mga daigdig, ipamalas mo agad ang Iyong biyaya at iligtas ang handog na yajña na ito—ang ritwal ni Prajāpati Dakṣa na naiwan pang di natatapos.

Verse 49

भगोक्षिणी प्रपद्येत यजमानश्च जीवतु । पूष्णो दंताश्च रोहंतु भृगोः श्मश्रूणि पूर्ववत्

“Nawa’y maibalik ang paningin ng nabulag na mata ni Bhaga; nawa’y mabuhay ang yajamāna, ang nag-aalay. Nawa’y tumubo muli ang mga ngipin ni Pūṣan, at nawa’y magbalik gaya ng dati ang bigote ni Bhṛgu.”

Verse 50

भवतानुग्रहीतानां देवादीनांश्च सर्वशः । आरोग्यं भग्नगात्राणां शंकर त्वायुधाश्मभिः

O Śaṅkara, sa lakas na tila bato ng iyong mga banal na sandata, ipagkaloob mo ang ganap na kagalingan sa mga deva at sa lahat ng iba pang pinagpala ng iyong biyaya; at pagalingin mo ang mga nabali ang mga sangkap ng katawan.

Verse 51

पूर्णभागोस्तु ते नाथावशिष्टेऽध्वरकर्मणि । रुद्रभागेन यज्ञस्ते कल्पितो नान्यथा क्वचित्

O Panginoon, nawa’y maitalaga nang wasto ang ganap na bahagi Mo sa mga nalalabing ritwal ng handog na ito. Sapagkat ang yajña na ito ay matatapos nang tama lamang sa bahagi na ukol kay Rudra—hindi kailanman sa ibang paraan.

Verse 52

इत्युक्त्वा सप्रजेशश्च रमेशश्च कृतांजलिः । दंडवत्पतितो भूमौ क्षमापयितुमुद्यतः

Pagkasabi nito, si Prajāpati (Dakṣa) at si Rameśa, na magkadikit ang mga palad sa paggalang, ay nagpatirapa sa lupa na parang tuwid na patpat, sabik na humingi ng kapatawaran.