Śiva-jñāna and the Non-dual Vision of a Śiva-maya Universe (शिवज्ञानम्—सर्वं शिवमयम्)
सदाशिवो विलीयेत मुक्तो विरहमेव च । ज्ञानमूलन्तथाध्यात्म्यं तस्य भक्तिश्शिवस्य च
sadāśivo vilīyeta mukto virahameva ca | jñānamūlantathādhyātmyaṃ tasya bhaktiśśivasya ca
Ang napalaya ay nalulusaw kay Sadāśiva, at ang tanging nagwawakas ay ang pagkakahiwalay (sa Kanya). Para sa kanya, ang karunungang espirituwal ay may ugat sa panloob na pagsasakatuparan, at sa bhakti sa Panginoong Śiva.
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Sadāśiva
Type: stotra
Role: liberating
It teaches that moksha is the cessation of separation from Śiva: the soul’s bondage-born sense of distance ends, and the liberated one attains union with Sadāśiva through inner realization grounded in devotion.
Linga-worship is a saguna support that ripens bhakti and adhyātma (inner contemplation). Through such worship, the devotee’s knowledge becomes rooted in direct spiritual realization, culminating in union with Sadāśiva.
Steady bhakti joined with adhyātma: daily japa of the Panchākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) with Linga-dhyāna, supported by Shaiva observances like bhasma (tripuṇḍra) and rudrākṣa where appropriate.