Mukti-bheda-nirūpaṇa (Classification of Liberation) and Śiva as the Sole Bestower of Mokṣa
ज्ञानं तु दुष्करं लोके भजनं सुकरं मतम् । तस्माच्छिवं च भजत मुक्त्यर्थमपि सत्तमाः
jñānaṃ tu duṣkaraṃ loke bhajanaṃ sukaraṃ matam | tasmācchivaṃ ca bhajata muktyarthamapi sattamāḥ
Sa mundong ito, ang kaalamang nagpapalaya ay tunay na mahirap makamtan, samantalang ang bhajana (mapagdebosyong pagsamba) ay itinuturing na madali. Kaya, O pinakamainam sa mga banal, sambahin si Śiva—kahit para sa layon ng mokṣa (kalayaan) man lamang.
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Sadāśiva
The verse prioritizes accessible devotion (bhajana) to Lord Shiva as a direct, practical means toward moksha, acknowledging that abstract liberating knowledge is difficult for most people in worldly life.
By urging “worship Shiva,” it supports Saguna upasana—approaching Shiva through concrete devotional forms such as Shiva-linga worship, pilgrimage, and daily puja—leading the devotee toward liberation through Shiva’s grace.
The takeaway is regular Shiva-bhajana: daily puja and mantra-japa (especially the Panchakshara, “Om Namaḥ Śivāya”), supported by traditional Shaiva observances like vibhuti (tripuṇḍra) and rudraksha where applicable.