Śiva-nāma-sahasraka-kathana
The Recital/Teaching of the Thousand Names of Śiva
उग्रः पशुपतिस्तार्क्ष्यः प्रियभक्तः परंतपः । दाता दयाकरो दक्षः कर्मंदीः कामशासनः
ugraḥ paśupatistārkṣyaḥ priyabhaktaḥ paraṃtapaḥ | dātā dayākaro dakṣaḥ karmaṃdīḥ kāmaśāsanaḥ
Siya ay si Ugra, ang nakapanghihilakbot na Panginoon; si Paśupati, ang Guro ng mga nilalang na nakagapos; matulin at makapangyarihan gaya ni Tārkṣya; ang lubos na nagmamahal sa Kanyang deboto; ang nagpapasupil sa mga kaaway. Siya ang Tagapagkaloob, ang anyo ng habag, ganap na may kakayahan at bihasa; ang Kanyang talino’y laging nakatuon sa matuwid na gawa; at ang Tagapamahala ng pagnanasa.
Suta Goswami (narrating Shiva’s praise within the Kotirudra Saṃhitā to the sages of Naimisharanya)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Paśupatinātha
Type: stotra
Offering: pushpa
This verse presents Shiva as Paśupati—the supreme Pati who liberates the paśu (bound soul) from pāśa (bondage). His fierceness (ugra) destroys ignorance and obstacles, while his compassion (dayākara) grants grace, making bhakti a direct means toward moksha in the Shaiva Siddhanta vision.
These epithets are Saguna descriptions that support Linga-worship: the Linga is revered as the compassionate yet powerful Lord who grants boons, protects devotees, and disciplines desire. Meditating on such names while worshipping the Jyotirlinga or household Linga internalizes Shiva’s role as Pati guiding the soul.
A practical takeaway is nāma-japa and Panchākṣarī japa (“Om Namaḥ Śivāya”) with the intent to restrain kāma (desire). During Linga-pūjā, offer water/bilva while contemplating Shiva as dayākara (compassion) and kāmaśāsana (controller of desire), aligning action (karman-dhīḥ) with dharma.