हनूमद्
दूत्यम् / Hanuman’s Mediation and Lakshmana’s Appeal to Sugriva
येन सर्वगुणोपेताः पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः।मानितास्सततं राज्ञा सदा दशरथेन वै4.4.22तस्यायं पूर्वजः पुत्रस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः।सुग्रीवं वानरेन्द्रं तु रामश्शरणमागतः4.4.23।।
yena sarvaguṇopetāḥ pṛthivyāṃ sarvapārthivāḥ |
mānitāḥ satataṃ rājñā sadā daśarathena vai (4.4.22) |
tasyāyaṃ pūrvajaḥ putras triṣu lokeṣu viśrutaḥ |
sugrīvaṃ vānarendraṃ tu rāmaḥ śaraṇam āgataḥ (4.4.23) ||
Si Dasharatha, ang hari, ay laging gumagalang sa lahat ng mga haring may ganap na kabutihan sa ibabaw ng lupa. At ang kaniyang panganay na anak—si Rama, bantog sa tatlong daigdig—ay lumapit kay Sugriva, ang panginoon ng mga vanara, upang humingi ng kanlungan.
'Famous in all the three worlds, this Rama, who was the firshborn of Dasaratha, endowed with all virtues and ever respected by all the kings of this earth, now seeks shelter of Sugriva, Chief of monkeys.
The same dharmic appeal as 4.4.22: refuge should be granted to the righteous and renowned, especially when they approach openly and lawfully.
A repeated/continued metrical unit reinforcing Hanuman’s persuasive introduction of Rama to Sugriva.
Rama’s reputation joined to humility; Sugriva is positioned to show dharmic generosity and alliance.