किष्किन्धाकाण्डे षट्त्रिंशः सर्गः — सुग्रीवस्य भय-त्यागः, कृतज्ञता, तथा लक्ष्मणेन सान्त्वन-प्रेरणा
Sugriva’s Reassurance and Lakshmana’s Counsel
अनुयात्रां नरेन्द्रस्य करिष्येऽहं नरर्षभ।गच्छतो रावणं हन्तुं वैरिणं सपुरस्सरम्।।।।
anuyātrāṃ narendrasya kariṣye ’haṃ nararṣabha | gacchato rāvaṇaṃ hantuṃ vairiṇaṃ sa-puras-saram ||
O dakila sa mga lalaki, sasama ako sa hari sa kanyang paglalakbay, kapag siya’y yumaon upang patayin si Rāvaṇa, ang kaaway, kasama ang kanyang mga kapanalig.
'O Lakshmana, bull among men! I shall only join him along with others when he leads the army to kill Ravana.
Dharma here is commitment to a righteous alliance and to the removal of adharma: action is framed as joining the rightful campaign against Rāvaṇa.
With anger moderated, Lakṣmaṇa states his readiness to participate when the allied king (Sugrīva) marches with the forces to confront and kill Rāvaṇa.
Steadfastness in duty and martial resolve: Lakṣmaṇa channels emotion into disciplined commitment to the mission.