Shloka 43
वालिवधोत्तरशोकः
Sugriva’s Remorse and Tara’s Lament after Vali’s Death
त्रयोऽहि लोका विहितं विधानंनातिक्रमन्ते वशगा हि तस्य।प्रीतिं परां प्राप्स्यसि तां तथैवपुत्रस्तु ते प्राप्स्यति यौवराज्यम्।धात्रा विधानं विहितं तथैवन शूरपत्नयः परिदेवयन्ति4.24.43।।
trayo hi lokā vihitaṃ vidhānaṃ nātikramante vaśagā hi tasya |
prītiṃ parāṃ prāpsyasi tāṃ tathaiva putras tu te prāpsyati yauvarājyam |
dhātrā vidhānaṃ vihitaṃ tathaiva na śūra-patnayaḥ paridevayanti ||
Tunay ngang ang tatlong daigdig ay hindi lumalampas sa itinakdang kaayusan, sapagkat sila’y nasa ilalim ng Kanyang kapangyarihan. Sa takdang panahon, makakamtan mo ang ganap na kapanatagan, at ang iyong anak ay tatanggap ng pagka-yuvarāja, ang pagiging tagapagmana sa trono. Yamang gayon ang itinadhanang ayos ng Maylikha, ang mga asawa ng mga bayani ay hindi nagdadalamhati nang lampas sa nararapat.
FAQs
Dharma is restraint in grief and trust in rightful social order: lamentation should not destroy duty; the future stability of the kingdom (yauvarājya for Aṅgada) is upheld as a dharmic outcome.
Rāma continues consoling Tārā after Vāli’s death, assuring her of Aṅgada’s political security and urging dignified composure.
Tārā is urged toward heroic fortitude; Rāma models responsible counsel that stabilizes both emotion and polity.