किष्किन्धायां सुग्रीवस्य नादः
Sugriva’s War-Cry at Kishkindha
ततस्सजीमूतगणप्रणादोनादं ह्यमुञ्चत्त्वरया प्रतीतः।सूर्यात्मजश्शौर्यविवृद्धतेजाःसरित्पतिर्वाऽनिलचञ्चलोर्मिः4.14.22।।
tatas sajīmūtagaṇapraṇādo nādaṁ hy amuñcat tvarayā pratītaḥ |
sūryātmajaḥ śauryavivṛddhatejāḥ saritpatir vā’nilacañcalormiḥ || 4.14.22 ||
Pagkaraan, ang anak ng Araw—na lalo pang nagningning dahil sa kanyang kabayanihan—ay kumilos nang mabilis at nagpakawala ng isang sigaw na gaya ng dagundong ng nagkakaisang ulap; gaya rin ng panginoon ng mga ilog, ang dagat, na ang mga alon ay ginugulo ng hangin.
'We have arrived at Kishkinda, the capital of Vali, decorated with flags and having a glittering golden archway that can be opened mechanically. Teeming with monkeys, it looks like a snare to catch the enemy.
The verse portrays valor as a force that amplifies one’s ‘tejas’ (moral-spiritual radiance); in dharmic terms, power gains legitimacy when linked to righteous purpose rather than mere domination.
Sugriva surges forward with speed and a cloud-like roar, bringing the sarga to a climactic close as the confrontation is set in motion.
Tejas joined with śaurya—radiant courage and spirited resolve, presented as the energy needed to face injustice.