शुनश्शेफरक्षा–विश्वामित्रशापः
Sunassepha’s Rescue and Visvamitra’s Curse
शुनश्शेफो गृहीत्वा ते द्वे गाथे सुसमाहित:।त्वरया राजसिंहं तमम्बरीषमुवाच ह।।।।
śunaḥśepho gṛhītvā te dve gāthe su-samāhitaḥ | tvarayā rāja-siṃhaṃ tam ambarīṣam uvāca ha ||
Si Śunaḥśepa, matapos tanggapin nang matatag ang dalawang gāthā na iyon at pinagtibay ang isip sa pagninilay, ay nagmadaling lumapit kay Haring Ambarīṣa—ang leon sa mga hari—at nagsalita sa kanya.
Sunassepha memorized the two verses with concentration of mind and hastened towards Amabarisha, a lion among kings. And said:
Dharma is served by disciplined preparation and timely action—learning sacred instruction carefully and applying it without delay.
After receiving the two gāthās, Śunaḥśepa promptly approaches King Ambarīṣa to intervene in the sacrificial proceedings.
Concentration (samādhāna) and urgency in doing what is right at the right time.