यज्ञवाटप्रवेशः जनक-विश्वामित्रसंवादश्च
Arrival at the Sacrificial Ground and Janaka’s Reception
वरायुधधरौ वीरौ कस्य पुत्रौ महामुने।।1.50.20।।भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम्। परस्परस्य सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितै:।।1.50.21।।काकपक्षधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वत:।
varāyudhadharau vīrau kasya putrau mahāmune || 1.50.20 ||
bhūṣayantāv imaṁ deśaṁ candrasūryāv ivāmbaram |
parasparasya sadṛśau pramāṇeṅgitaceṣṭitaiḥ || 1.50.21 ||
kākapakṣadharau vīrau śrotum icchāmi tattvataḥ |
O dakilang muni, ang dalawang magiting na ito na may dalang mararangal na sandata—kaninong mga anak sila? Pinapaganda nila ang lupaing ito gaya ng Buwan at Araw na nagpapaganda sa langit. Magkawangis sila sa tindig, anyo, at kilos; ang buhok ay nakalugay sa may sentido. Nais kong marinig ang tunay na pinagmulan ng mga bayaning ito.
Great ascetic Viswamitra, hearing Rama's words, chose a not-too-crowded place near a water-source for encampment.
Satya-oriented inquiry: a righteous ruler seeks truthful knowledge before acting, asking directly and respectfully about identity and lineage.
Janaka, seeing the two armed princes accompanying Viśvāmitra, marvels at their likeness and radiance and asks whose sons they are.
Janaka’s discernment and reverence: he observes carefully, praises appropriately, and requests the truth from the sage.