विराधवधः
The Slaying (Burial) of Viradha
एष दाशरथी रामः सत्यवान् शीलवान् शुचिः।रक्षसा रौद्ररूपेण ह्रियते सहलक्ष्मणः।।3.4.2।।
eṣa dāśarathī rāmaḥ satyavān śīlavān śuciḥ |
rakṣasā raudrarūpeṇa hriyate sahalakṣmaṇaḥ ||
Ito si Rāma, anak ni Daśaratha—tapat sa katotohanan, may mabuting asal, at dalisay—na dinadala ng isang rākṣasa na may kakila-kilabot na anyo, kasama si Lakṣmaṇa.
Rāma is defined by satya (truth) and śīla (good conduct): dharma is portrayed first as character, which remains intact even amid danger.
In the forest episode with Virādha, the narration states that Rāma and Lakṣmaṇa are being dragged away by a terrifying rākṣasa.
Rāma’s satya (truthfulness) and purity (śuci), establishing his moral identity before the conflict unfolds.