Adhyaya 92

Binubuksan ng PP.6.92 ang salaysay sa paghingi ni Haring Pṛthu kay Nārada ng malinaw na paraan ng paliligo sa Kārttika/Māgha, ng mga pagtalima (vrata), at ng wastong pagtatapos nito. Sa masalimuot na paghahatid ng aral (Pulastya kay Bhīṣma), itinatakda kung kailan sisimulan ang Kārttika-vrata—sa Āśvina śukla Ekādaśī—ang pagbangon bago magbukang-liwayway, at ang mahigpit na mga tuntunin ng śauca, lalo na ang paglilinis matapos dumumi, na may iba’t ibang antas ayon sa kalagayan: brahmacārin, vānaprastha, yati, manlalakbay, at para sa kababaihan/Śūdra. Idinaragdag ang kadalisayan ng bibig at ngipin, kasama ang panalangin sa Vanaspati, at mga pagbabawal sa ilang araw at materyales sa paglilinis ng ngipin. Pagkaraan, lumilipat ang kabanata sa bhakti na nakasentro sa templo: pagsamba kay Viṣṇu (at Śiva), kīrtana, at paggalang sa mga umaawit at tumutugtog; at itinuturo sa Kali-yuga na nananahan si Viṣṇu kung saan inaawit ng mga deboto ang Kanyang papuri. Sa wakas, inilalahad ang mga tuntunin sa mga bulaklak na dapat at hindi dapat ihandog sa mga diyos, at ang panalanging paghingi ng kapatawaran (kṣamā-yācñā), na nangangakong mag-aalis ng kasalanan at magbibigay ng Viṣṇu-loka sa nagsasagawa at sa mga ninuno.