Adhyaya 86

Itinuturo sa kabanatang ito ang taunang pagtalima sa Śrāvaṇa na tinatawag na pavitrāropaṇa—ang paglalagay ng pinabanal na sinulid o kuwintas na pavitra kay Viṣṇu upang ganapin ang pagsamba ng buong taon at magbunga ng bhakti. Ipinapaliwanag ang mga katanggap-tanggap na sangkap (katsa/linen, pilak, ginto at mga pamalit), at ang mga tuntunin ng paghahanda: tatlong hibla, paghuhugas, bilang ng mga buhol, at paglalagay ng bango at kulay. Ibinibigay rin ang wastong sukat at paglalapat sa liṅga o pratimā, at ang pagtutugma ng mga tithi sa mga diyos sa loob ng kalahating buwan. Pagkaraan ay inilalarawan ang pag-iinstala at pagpapabanal (kabaong o sisidlan, adhivāsa), ang pag-anyaya sa mga kapangyarihang tagapaglingkod sa mga buhol, mga pagkakasunod ng mudrā, at pagwiwisik at mga mantra (kabilang ang “klīṃ kṛṣṇāya”). Tinatapos ang ritwal sa naivedya, mga hanay ng ilawan, guru-pūjā, paggalang sa mga Vaiṣṇava, at panalanging paghingi ng kapatawaran kay Keśava. Pinupuri ito bilang “hari ng mga kapistahan,” may dakilang bisa sa paglilinis, at bukás sa lahat kapag isinagawa nang may taos-pusong debosyon.