Adhyaya 80

Sa balangkas nina Śiva at Pārvatī, ipinahayag ni Śiva na ang pakikinig sa kaluwalhatian ni Viṣṇu ay nakapagpapalaya, at inihabi niya ang sunod-sunod na salaysay ng mga pag-uusap. Sa loob nito, tinanong ni Yudhiṣṭhira si Bhīṣma upang lutasin ang magkakatunggaling pahayag tungkol sa “pinakamataas” na dharma. Isinalaysay ni Bhīṣma ang sinaunang ulat nina Puṇḍarīka at Nārada: ang mahigpit na brahmacarya ni Puṇḍarīka at ang paglalakbay-dambana hanggang Śālagrāma ay humantong sa bhakti na nakasentro sa mantra at sa tuwirang darśana ni Viṣṇu. Ipinahayag nina Nārada at Brahmā ang iisang aral: ang dharma, ang Veda, ang yajña, at ang sansinukob ay nakasalig kay Nārāyaṇa. Sa rurok, pinagkalooban ni Viṣṇu si Puṇḍarīka ng banal na paglapit, at itinataas ng kabanata ang kapangyarihan ng nāma at ng walong-pantig na mantra “Oṁ namo Nārāyaṇāya” bilang mabisang lunas para sa lahat—lalo na sa Kali-yuga.