Adhyaya 66

Binubuksan ng kabanata ang pagtatanong ni Nārada kay Mahādeva kung paano sambahin si Yama upang makaiwas sa impiyerno at sa nakatatakot na ilog na Vaitaraṇī. Isinalaysay ni Śiva ang isang nakapaloob na pangyayari: ang pantas na si Mudgala ay napagkamalang dakpin ng mga yamakiṃkara, at sa pagharap sa kanila at kay Dharmarāja ay naihayag ang kapangyarihang nagliligtas ng pagtalima sa Kṛṣṇa-pakṣa Dvādaśī bilang Vaitaraṇī-vrata. Pagkaraan, inilalatag ang mga tuntuning pang-ritwal: pag-aayuno, paliligo sa tīrtha na may lupa/dumi ng baka/linga (tila) at mga angkop na mantra, pagsamba kay Govinda/Viṣṇu, paghahanda ng mga sisidlan at maṇḍala, at pag-anyaya at pagpupugay kina Yama at Citragupta, pati paggalang kay Vaitaraṇī/Jayā. Idinadagdag ang mga gawaing debosyonal tulad ng tulasī, tilaka at mga tanda ng sandata, at pagsamba sa baka; ang bunga raw nito ay paglaya sa kasalanan at ligtas na pagtawid lampas sa mga pangamba ni Yama.