Adhyaya 63

Sa PP.6.63, itinataas ang Ekādaśī bilang pinakadakilang panata—lalo nang mabisa sa Kali-yuga upang pawiin ang kasalanan at magbigay ng mga layuning makamundo at ng mokṣa. Pinupuri ni Yudhiṣṭhira ang kataas-taasan nito at nagtatanong kung paanong ang mga tagapag-Ekādaśī ay nakikitang may anyong Viṣṇu, ngunit minsan ay lumilitaw ding tila nasa anyong makasalanan; sinagot ni Śrī Kṛṣṇa na ang tunay na bunga ay nakasalalay sa tapat na pagsunod, lalo na sa disiplina ng nirjalā (walang tubig). Ipinapaliwanag ang ayos ng vrata: pagpipigil sa pagkain sa Daśamī, nirjalā sa Ekādaśī (kaugnay ng Nandā-tithi), pagpupuyat at pagsamba kay Puruṣottama, at wastong pāraṇa sa Dvādaśī (kaugnay ng Bhadrā-tithi). Binabanggit din ang mga dapat iwasan sa Daśamī/Ekādaśī/Dvādaśī, at nagtatapos sa pangakong pinakamataas na gantimpala; ang pakikinig o pagbabasa nito’y kasing-bisa ng pag-aalay ng isang libong baka.