Adhyaya 38

Sa PP.6.38, itinataas ang kabanalan ng Ekādaśī at Dvādaśī kapag nagtatagpo sa mapalad na mga nakṣatra. Binabanggit ang Jayā (Ekādaśī na may Punarvasu), Vijayā (Śukla-dvādaśī na may Śravaṇa), at Jayantī (Dvādaśī na sumisira ng kasalanan, lalo na kapag may Puṣya). Kasunod nito ang mga tuntunin ng vrata: pagkakaiba ng ganap na pag-aayuno, nakta, at ekabhakta; antas ng kalinisan at pagligo; pagpipigil sa asal at pananalita; pagsamba, pag-aalay ng ilawan, pagpupuyat, at dāna. Itinuturo rin na magkapantay ang Ekādaśī sa dalawang pakṣa, at ang maselang pagbilang ng oras—pag-iwas sa “piercing,” ang Trispṛśā Dvādaśī, at ang tamang pāraṇa. Sa bahagi ng pinagmulan, isinasalaysay ang paniniil ni Mura sa mga deva at ang kanilang paglapit kay Viṣṇu na may papuri at paghingi ng kanlungan. Nakipagdigma si Viṣṇu, at sa isang yungib Siya’y nagpahinga; mula sa Kanyang katawan lumitaw ang isang dalagang śakti—si Ekādaśī—na pumatay kay Mura. Pinagkalooban siya ni Viṣṇu ng mga biyaya upang ang mga deboto na tapat sa Ekādaśī at Mahādvādaśī ay pagkalooban ng dharma, kasaganaan, at mokṣa.