Adhyaya 29

Itinuturo ni Umāpati (Śiva/Mahādeva) kay Nārada ang nagliligtas na kadakilaan (māhātmya) ng Gopī-candana, bilang mabisang paraan ng paglilinis sa Kali-yuga at tanda ng pagkakakilanlang Vaiṣṇava. Ipinahahayag ng kabanata na ang pagpapahid ng Gopī-candana sa katawan at pagsusuot ng mga tanda ng Vaiṣṇava ay nakapapawi maging ng mabibigat na kasalanan—gaya ng brahmahatyā at surāpāna—sa maraming kapanganakan. Inilalarawan din ang ritwal at anyong-ikonograpiko ng mga marka: ang labindalawang tilaka at ang kaugnay na mga sagisag (śaṅkha, cakra, gadā, padma, at mga tatak ng pangalan), kabilang ang pagmamarka sa pamamagitan ng pinainit na discus, kasama ang pagsusuot ng kuwintas na tulasī. Itinatampok ang debotong Vaiṣṇava brāhmaṇa bilang “hindi naiiba” kay Viṣṇu, nagbababala laban sa paglapastangan sa mga Vaiṣṇava, at nagtatapos sa katiyakang ang may mga banal na marka ay aakyat sa langit patungo sa pinakamataas na tahanan ni Viṣṇu.